# ચાંદાની ઓશીકા વાદળી

> રાતના આકાશમાં એક નાનકડી વાદળીને ઓશીકું બનવાની ઇચ્છા છે. બરાબર સાચી જગ્યાએ હોવાની હૂંફાળી લાગણી વિશે એક કોમળ, શાંત સૂતા પહેલાંની વાર્તા.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase/chandani-oshika-vadli
Last updated: 2026-03-02

- 3-4 વર્ષ
- 5 min
- જાદુઈ
- વાર્તાકાર

## Characters

- સેમ (Son)

## Story

સેમ પોતાના નાનકડા પલંગમાં સૂતો હતો. ચાદર ગરમ ને નરમ હતી, છેક ઉપર સુધી, તેની હડપચી નીચે સુધી ખેંચેલી. તેનું ઓશીકું રુંવાટીદાર ને હૂંફાળું હતું, વાદળ જેવું નરમ. અને ઓરડો શાંત હતો. એકદમ, એકદમ શાંત. બસ સેમનો ધીમો શ્વાસ સંભળાતો હતો, શાંત ને એકસરખો.

સેમે ધીમેથી પોતાનું માથું બારી તરફ ફેરવ્યું. બહાર રાતનું આકાશ અંધારું ને વિશાળ હતું, જાણે નીલા રંગનો મોટો, ઊંડો દરિયો. અને બધે નાના નાના તારા ઝગમગતા હતા, જાણે ઝીણા ઝીણા દીવા કોઈને આંખ મિચકારતા હોય. ચાંદો મોટો, ગોળ ને સોનેરી હતો, જાણે રાતનો એક કોમળ દીવો, જે બધાં પર ધીમું ને હૂંફાળું અજવાળું પાથરતો હતો.

ત્યાં આકાશમાં કંઈક નાનું તરતું તરતું પસાર થયું. એક ઝીણી વાદળી, સાવ એકલી. તે સફેદ, નરમ ને કાનમાં કહેલી વાત જેવી શાંત હતી. તે વિશાળ, અંધારા આકાશમાં ધીમે ધીમે તરતી હતી અને થોડી ખોવાયેલી લાગતી હતી... આટલા બધા મોટા, ઝગમગતા તારાઓ વચ્ચે સાવ નાની. તે એક વાર પોતાની આસપાસ ગોળ ફરી, સાવ હળવેથી, જાણે કંઈક શોધતી હોય.

વાદળીના ઊંડે ઊંડે — જેમ વાદળો વિચારે છે, ધીમું, શાંત ને નરમ — એક ઇચ્છા હતી. વાદળીને એટલી નરમ થવું હતું કે તે સાચુકલું ઓશીકું બની જાય. એવું નરમ, રુંવાટીદાર ઓશીકું, બરાબર સેમના ગાલ નીચે છે તેવું. એવું ઓશીકું, જેના પર કોઈ પોતાનું થાકેલું માથું મૂકી શકે.

એટલે વાદળીએ પ્રયત્ન કર્યો. તે ફૂલવા લાગી, મોટી ને મોટી, માર્શમેલો જેવી ગોળ ને ગોળમટોળ. પણ તોય તે તો ઊંચે આકાશમાં તરતી જ રહી. પછી તે નીચે એક મોટા ઝાડ પાસે તરતી આવી અને ડાળીઓ પર સાવ શાંતિથી સૂઈ જવા માગતી હતી... પણ પવને તેને હળવેથી આગળ ધકેલી. હૂઉઉ, પવન બોલ્યો, અને વાદળી તરતી તરતી દૂર ચાલી ગઈ.

પછી વાદળી સેમની બારી પાસેથી તરતી પસાર થઈ. તેને બારીની પાળી પર બેસીને ત્યાં આરામ કરવો હતો, સાવ શાંતિથી, ચૂપચાપ. તેણે ખરેખર પ્રયત્ન કર્યો. પણ વાદળો તો તરવા માટે જ હોય છે. તે બેસી નથી શકતાં, એક જગ્યાએ પડ્યાં નથી રહી શકતાં. અને એટલે નાનકડી વાદળી ધીમે ધીમે આગળ તરતી ગઈ, આગળ ને આગળ, શાંત રાતમાં.

સેમને ઊંઘ આવવા લાગી. તેની આંખો ભારે થવા લાગી, નાના નાના કાંકરા જેવી ભારે. તેણે પોતાનો ગાલ નરમ ઓશીકામાં વધુ ઊંડે દબાવ્યો અને એક વાર બગાસું ખાધું, સાવ ધીમેથી. અને પછી તેના મનમાં એક ઊંઘરેટો વિચાર આવ્યો, શાંત ને કોમળ, જાણે હવામાં તરતું એક નાનકડું પાંદડું...

મોટો, ગોળ, ચમકતો ચાંદો... નાનકડી વાદળી પર સાવ હળવેથી આરામ કરતો હતો. તે તેને ટેકે લપાયો હતો, નરમ, શાંત ને ભારે, બરાબર જેમ સેમ પોતાના ઓશીકામાં લપાતો હતો. વાદળીએ ચાંદાને ઊંચકી રાખ્યો હતો, તેને સાચવીને પકડી રાખ્યો હતો, સાવ હળવેથી.

નાનકડી વાદળી તો આખો વખત ઓશીકું જ હતી. ચાંદાનું ઓશીકું. તે આખો વખત બરાબર સાચું કામ જ કરતી હતી. તેને બીજું કંઈ બનવાની જરૂર જ નહોતી. તે જેવી હતી, તેવી જ બરાબર હતી.

અને વાદળીને પણ એ અનુભવાયું — એ હૂંફાળી, શાંત લાગણી, કે આપણે બરાબર ત્યાં જ છીએ જ્યાં આપણું સ્થાન છે. હવે તે કંઈ શોધતી નહોતી. તે આરામ કરતી અને હળવેથી તરતી રહી, અને ચાંદો નરમાશથી તેની બાજુમાં લપાયો. આસપાસ તારાઓ ધીમે ધીમે ઝગમગતા હતા, જાણે માથું હલાવીને કાનમાં કહેતા હોય: હા, બસ આમ જ બરાબર છે.

સેમની આંખો મીંચાઈ ગઈ. તેનો શ્વાસ ધીમો ને શાંત થઈ ગયો. બારી જાણે શાંતિથી ભરેલો એક નરમ, અંધારો ચોરસ હતી. બહાર બધું કોમળ, શાંત ને ચૂપચાપ હતું. ચાંદો પોતાની વાદળી પર આરામ કરતો હતો. સેમ પોતાના ઓશીકા પર આરામ કરતો હતો. અને બધું શાંત હતું. સાવ શાંત. શુભ રાત્રિ, નાનકડી વાદળી. શુભ રાત્રિ, સેમ.

## સંબંધિત

- [જાતે સાંભળો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase)
- [અવાજ](https://www.bedtime-stories.fun/gu/voices)
- [કિંમતો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/pricing)