# ચાંદનીમાં વરુ

> લાલ ટોપીવાળી છોકરીની વાર્તાનું એક કોમળ નવું રૂપ: ચાંદનીથી ઝળહળતા પાઈનના જંગલમાં સેમને એક ઘાયલ વરુ મળે છે, જે બસ ઘરે પોતાનાં બચ્ચાં પાસે જવા માગે છે.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase/chandni-ma-varu
Last updated: 2026-03-02

- 5-6 વર્ષ
- 6 min
- જાદુઈ
- Full Cast

## Characters

- સેમ (Daughter)
- વરુ (Wolf)

## Story

ચાંદનીમાં પાઈનનાં ઝાડ ઊંચાં અને ચાંદી જેવાં ઊભાં હતાં. પવનમાં એમનાં સોય જેવાં પાંદડાં ધીમે ધીમે ગુસપુસ કરતાં હતાં, જાણે એકબીજાને રહસ્યો કહેતાં હોય. મૂળિયાં વચ્ચે બિલાડીના ટોપ ઝગમગતા હતા, ચાંદી જેવા સફેદ અને નાજુક, જાણે કોઈએ રસ્તાની બાજુએ નાનાં નાનાં ફાનસ મૂક્યાં હોય.

સેમ એમની વચ્ચેથી ધીમે ધીમે ચાલતી હતી. એણે પોતાનો લીલો હૂડ માથા પર બરાબર ઓઢી લીધો હતો, અને હાથમાં દાદીમાની નાનકડી ઝૂંપડી માટે ગરમ બ્રેડની ટોપલી હતી. તાજી બ્રેડની સુગંધ પાઈનના ગુંદર અને ભીની શેવાળની સુગંધ સાથે ભળી જતી હતી.

ત્યાં જ, એક ઝીણો રડવાનો અવાજ. ધીમો, માંડ સંભળાય એવો. એ એક પહોળા, જૂના પાઈનના ઝાડની પાછળથી આવતો હતો. સેમ ઊભી રહી ગઈ. એણે માથું જરા નમાવ્યું અને કાન માંડીને સાંભળ્યું.

ઝાડની પાછળ એક વરુ સૂતો હતો, મોટા ભૂખરા ઊનના દડાની જેમ ગોળ વળીને. એ ધ્રૂજતો હતો. એ જરાય ડરામણો નહોતો. ઊલટું, થોડો નાનકડો લાગતો હતો, મોટી મોટી મધ જેવી સોનેરી આંખો સાથે, અને એક પંજો એણે સાચવીને હવામાં ઊંચો રાખ્યો હતો.

વરુ: મારા પંજામાં કાંટો વાગી ગયો. અને હવે... હવે મને મારી બખોલ નથી મળતી. ચાંદનીમાં બધાં ઝાડ એકસરખાં લાગે છે. મારાં બચ્ચાં ચોક્કસ મારી રાહ જોતાં હશે.

સેમે પોતાની ટોપલી શેવાળ પર મૂકી. એ બહુ ધીમેથી ઘૂંટણિયે બેઠી, જાણે વરુને ડરાવવા ન માગતી હોય. શાંત આંગળીઓથી એણે એનો પંજો પકડ્યો અને કાંટો સાચવીને બહાર કાઢ્યો. વરુ ત્યારે એકદમ શાંત પડી રહ્યો.

વરુ: ઓહ. આ તો... ઘણું સારું લાગે છે. આભાર.

સેમે ટોપલીમાં હાથ નાખ્યો અને ગરમ બ્રેડનો એક ટુકડો તોડ્યો. એણે એ વરુ તરફ ધર્યો. વરુએ જરાક સૂંઘ્યું, અને બહુ હળવેથી એના હાથમાંથી એ લઈ લીધો.

વરુ: આ તો ગરમ છે. મમ મમ. આટલું સરસ મેં ક્યારેય નથી ખાધું.

સેમે એની સામે પ્રશ્નભરી નજરે જોયું. વરુ સમજી ગયો અને ધીમેથી માથું હલાવ્યું.

વરુ: મારી બખોલ ઝરણા ઉપર ઝૂકેલા એક વિલોના ઝાડ પાસે છે. ત્યાં, જ્યાં ચાંદો પાણી પર ચાંદીનો રસ્તો દોરે છે. ધ્યાનથી સાંભળો તો પાણીનું ખળખળ સંભળાય.

અને એમ એ બંને ચાલી નીકળ્યાં, લીલા હૂડવાળી છોકરી અને મોટો ભૂખરો વરુ, સાથે સાથે, ધીમે ધીમે અને ચૂપચાપ. ચાંદી જેવા બિલાડીના ટોપ એમને રસ્તો બતાવતા હતા, અને ચાંદો પાઈનનાં પાંદડાંમાંથી એવો ચમકતો હતો, જાણે પ્રકાશની ચાળણીમાંથી ચળાતો હોય.

વરુ: જો તો, ખરતો તારો! મારાં બચ્ચાંને એ જોવો બહુ ગમ્યો હોત. એમને ખરતા તારા બહુ ગમે છે.

સેમે ઉપર જોયું. આકાશ તારાઓથી ભરેલું હતું, અને ખરેખર, અંધારામાં એક ચમકતી લકીર સરકી ગઈ, પળભર માટે અને બહુ સુંદર. એ મનમાં ને મનમાં મલકાઈ.

પછી એમને એ સંભળાયું: ઝરણાનું ધીમું ખળખળ. અને ત્યાં એ ઊભું હતું, ઝૂકેલું વિલોનું ઝાડ, જેની લાંબી ડાળીઓ પાણીને અડતી હતી. ચાંદો ખરેખર પાણી પર ચાંદીનો રસ્તો દોરતો હતો, બરાબર એવો જ, જેવો વરુએ કહ્યો હતો.

અને અચાનક, સૂસ, વિલોની ડાળીઓ નીચેથી રુવાંટીના ત્રણ નાના દડા દોડી આવ્યા. ત્રણ નાનકડાં વરુનાં બચ્ચાં, જે પોતાના પપ્પા પર કૂદી પડ્યાં, એના કાન ખેંચવા લાગ્યાં અને જોરજોરથી પોતાની નાની પૂંછડીઓ હલાવવા લાગ્યાં.

વરુ: અરે, તમે ત્રણેય. હું પાછો આવી ગયો. હું અહીં જ છું. અને જુઓ તો, રાતના ખાવાને બદલે હું એક બહેનપણીને સાથે લઈને ઘરે આવ્યો છું.

સેમ નરમ ઘાસમાં બેસી ગઈ અને બાકીની બ્રેડ બચ્ચાં સાથે વહેંચી. નાનાં વરુ ચપચપ કરીને ખાતાં હતાં અને પોતાનાં ભીનાં નાકથી એના હાથને હળવો ધક્કો મારતાં હતાં. એક બચ્ચું એના ખોળામાં ગોળ વળી ગયું અને બગાસું ખાધું.

વરુ: આભાર, નાનકડી. તને મારાથી જરાય ડર ન લાગ્યો. એ હું ક્યારેય નહીં ભૂલું.

સેમે બચ્ચાના માથા પર ફરી એક વાર હાથ ફેરવ્યો, ધીમેથી ઊભી થઈ અને આગળ ચાલી, ચાંદીના રસ્તે, દાદીમાની ઝૂંપડી તરફ.

એની પાછળ, વિલોના ઝાડ નીચે, વરુએ ચાંદા તરફ માથું ઊંચું કર્યું અને ગાયું. એ લાળી નહોતી. એ એક ગીત હતું, ધીમું અને હૂંફાળું, એક આભાર, જે પાઈનનાં ઝાડ વચ્ચે તરતું ગયું અને આખા રસ્તે સેમની સાથે રહ્યું. અને જ્યારે એણે દાદીમાના બારણે ટકોરા માર્યા, ત્યારે પણ એ ધીમે ધીમે એ ગીત ગણગણતી હતી.

શુભ રાત્રિ, નાનકડી સેમ. શુભ રાત્રિ, મોટા વરુ. અને શુભ રાત્રિ, ઝરણા પાસે વિલોના ઝાડ નીચેનાં ત્રણ નાનાં બચ્ચાં.

## સંબંધિત

- [જાતે સાંભળો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase)
- [અવાજ](https://www.bedtime-stories.fun/gu/voices)
- [કિંમતો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/pricing)