# સેમની તારાઓ સુધીની સફર

> ચાંદની રાતે સેમને બગીચામાં તારાઓની એક નાનકડી ટ્રેન મળે છે. એક પ્રેમાળ રોબોટ કંડક્ટર એને વાદળો, ઓશીકાંના પહાડ અને તારાઓ વચ્ચેની એક હળવી સફરે લઈ જાય છે.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase/samni-taraao-sudhini-safar
Last updated: 2026-03-02

- 3-4 વર્ષ
- 4 min
- જાદુઈ
- Full Cast

## Characters

- સેમ (Son)
- કંડક્ટર (Robot Conductor)

## Story

એક વાર એક નાનકડો છોકરો હતો, એનું નામ સેમ. સેમ પોતાના નાનકડા પલંગમાં સૂતો હતો, નાકની ટોચ સુધી ઓઢીને. એનો નાઇટ ડ્રેસ ચાંદી જેવો હતો અને નાના નાના તારાઓથી ભરેલો હતો. બારીમાંથી ચાંદની હળવેથી અંદર આવતી હતી.

ત્યાં જ સેમને કંઈક સંભળાયું. એકદમ ધીમું. ટૂઊઊઊ. હાલરડા જેવું નરમ. એ બેઠો થયો અને કાન માંડીને સાંભળવા લાગ્યો. ટૂઊઊઊ. ફરી એ જ અવાજ.

સેમ પલંગમાંથી નીચે ઊતર્યો, ટપ ટપ ટપ, અને નાનકડા પગે ધીમે ધીમે બહાર બગીચામાં ગયો. એના પગની આંગળીઓ નીચે ઘાસ ઠંડું અને નરમ હતું.

અને પછી એણે જોયું. બે મોટાં ઝાડની વચ્ચે એક નાનકડું ચાંદી જેવું સ્ટેશન હતું, જે હળવું હળવું ચમકતું હતું. પાટા પર એક નાનકડી ટ્રેન રાહ જોતી હતી — અને એ આખી તારાઓની બનેલી હતી. એ હજાર આગિયાની જેમ ઝગમગતી અને ચમકતી હતી.

ટ્રેનનો દરવાજો ખૂલ્યો, અને અંદરથી એક નાનકડું રોબોટ કંડક્ટર બહાર આવ્યું. એની આંખો ગોળ ગોળ અને વાદળી હતી, જે પ્રેમથી ઝબૂકતી હતી.

કંડક્ટર: તારા એક્સપ્રેસમાં તમારું સ્વાગત છે, મુસાફર સેમ! ચાંદનીના પગથિયાનું ધ્યાન રાખજો.

સેમ ખૂબ સંભાળીને ચાંદનીના પગથિયા પર પગ મૂકીને ટ્રેનમાં ચડ્યો. એની નાનકડી બેઠક વાદળ જેવી નરમ હતી. એ એમાં લપાઈને બેસી ગયો, અને ટ્રેન ચાલવા લાગી — ધીમે, ખૂબ ધીમે. સૂઊઊઊ... પાટા ચાંદનીના બનેલા હતા, અને ટ્રેન હળવેથી ઉપર રાતના આકાશમાં સરકી ગઈ.

કંડક્ટર: પહેલું સ્ટેશન — ઊંઘતા વાદળનું સ્ટેશન!

ટ્રેન ઊભી રહી, અને ત્યાં એક મોટું, રૂ જેવું પોચું વાદળ હતું. વાદળે એક વાર આરામથી બગાસું ખાધું અને પોતાના નરમ ખૂણાથી સેમને હાથ હલાવ્યો. સેમે હસીને સામે હાથ હલાવ્યો.

કંડક્ટર: હવે પછીનું સ્ટેશન — ઓશીકાના પહાડનું સ્ટેશન!

અને ત્યાં એ હતો: એકની ઉપર એક ગોઠવેલાં ઓશીકાંનો એક મોટો મોટો પહાડ. અને ખબર છે તને? ઓશીકાનો પહાડ નસકોરાં બોલાવતો હતો! ઘરર... ઘરર... સેમ મનમાં ને મનમાં ચૂપચાપ ખિલખિલ હસવા લાગ્યો.

કંડક્ટર: અને હવે, મુસાફર સેમ — નાનકડા તારાઓનું સ્ટેશન!

ટ્રેનની ચારે બાજુ નાનકડા તારા ચમકતા હતા, નજીક અને તેજસ્વી. સેમની સામે એક નાનકડું ચાંદી જેવું બટન હતું. એણે હાથ લંબાવ્યો અને એ દબાવ્યું — એકદમ હળવેથી. અને ત્યાં તો તારાઓ ધીમા પડી ગયા. હવે એ બસ ખૂબ, ખૂબ કોમળ રીતે ચમકતા હતા, નાનકડા રાતના દીવા જેવા.

કંડક્ટર: આપણે જલદી પહોંચીશું, મુસાફર સેમ. હવે છેલ્લું સ્ટેશન આવે છે.

તારાઓની ટ્રેન ધીમે ધીમે પાછી નીચે સરકી, શાંત રાતમાંથી, ચાંદાની પાસેથી, ખુલ્લી બારીમાંથી — અને સેમના ઓરડામાં ગાલીચા પર હળવેથી ઊતરી.

કંડક્ટર: છેલ્લું સ્ટેશન. સૂવાના ઓરડાનું સ્ટેશન. તારા એક્સપ્રેસમાં સાથે મુસાફરી કરવા બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર, મુસાફર સેમ.

સેમ ટ્રેનમાંથી ઊતર્યો અને સરકીને પાછો પોતાના હૂંફાળા પલંગમાં આવી ગયો. એણે ચાદર નાકની ટોચ સુધી ઓઢી લીધી. ટૂઊઊઊ... ફરી એક વાર, એકદમ ધીમેથી અવાજ આવ્યો. અને પછી નાનકડી ટ્રેન ગાયબ થઈ ગઈ.

બારી બહાર ચાંદામામા હજી એક નાનકડું ગીત ગણગણતા હતા. અને સેમે આંખો બંધ કરી, સ્મિત કર્યું — અને ઊંઘી ગયો. શુભ રાત્રિ, તારાઓની સફર કરનાર બકા.

## સંબંધિત

- [જાતે સાંભળો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/showcase)
- [અવાજ](https://www.bedtime-stories.fun/gu/voices)
- [કિંમતો](https://www.bedtime-stories.fun/gu/pricing)