# ಪೈನ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತು ಬಿಡದೆ

> ಸ್ಯಾಮ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಪೈನ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ ತಂಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ನಕ್ಷತ್ರ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದ, ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಭಾವದ ಒಂದು ಶಾಂತ ಕಥೆ.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/kn/showcase/pine-kadinalli-gurutu-bidade
Last updated: 2026-03-02

- 7-8 ವರ್ಷ
- 6 min
- ನಿಜ ಜೀವನ
- ಕಥೆಗಾರ

## Characters

- ಅಪ್ಪ (Father)
- ಸ್ಯಾಮ್ (Daughter)

## Story

ಕಾಡಿನ ದಾರಿ ಕಿರಿದಾಗಿತ್ತು, ಪೈನ್ ಮರಗಳು ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದವೆಂದರೆ, ಅವುಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳು ಸ್ಯಾಮ್‌ಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಾವಣಿಯಂತೆ ಹರಡಿದ್ದವು. ಮರದ ಅಂಟಿನ ವಾಸನೆ, ಒದ್ದೆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು, ಅವಳ ಬೂಟುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಪುಟ್ಟ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಚಟ್ ಚಟ್ ಎಂದು ಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸ್ಯಾಮ್ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬೆನ್ನುಚೀಲವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದು ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಅವಳಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಹೊರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹಠ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಟೆಂಟ್ ಇದ್ದ ಭಾರದ ಚೀಲವನ್ನು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಆಗಾಗ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ, ಅವಳು ಹಿಂದೆಯೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪೈನ್ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ನೆಲ ಮೆತ್ತಗೆ, ಸಮತಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಬಯಲು ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಪ್ಪ ಟೆಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸ್ಯಾಮ್ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದು ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಚಿಯ ಮೇಲೆ ಖಾಲಿ ಚಿಪ್ಸ್ ಪೊಟ್ಟಣವೊಂದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಮುದುರಿಕೊಂಡು, ಗಾಳಿಯೇ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹಾರಿಸಿ ತಂದಂತೆ.

ಸ್ಯಾಮ್ ಬಾಗಿ, ಆ ಪೊಟ್ಟಣವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಜಾಕೆಟ್ ಜೇಬಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದೇ ಅದು, ಅಷ್ಟೇ.

ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ, ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಗುಳುಗುಳು ಎಂದು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ತೊರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದೂ ಅವಳ ಬೆನ್ನುಚೀಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿತು. ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಪೈನ್ ಮರದ ಬೇರುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮಿಠಾಯಿ ಕಾಗದ.

ಅವಳು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಟೆಂಟ್ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ಹಾಸುಗಳನ್ನೂ ಮಲಗುವ ಚೀಲಗಳನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿ ಹಾಸಿದ್ದರು. ಸ್ಯಾಮ್‌ಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು. ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸಿದಾಗ, ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ನಗುವ ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ನಸುನಕ್ಕರು.

ಅವರು ಚೀಸ್ ಹಚ್ಚಿದ ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಸೇಬಿನ ಹೋಳುಗಳನ್ನು ತಿಂದರು, ಫ್ಲಾಸ್ಕಿನಿಂದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಕುಡಿದರು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೋ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರಕುಟುಕ ಮಾತ್ರ ಕುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು — ಟಕ್, ಟಕ್, ಟಕ್ — ಆಮೇಲೆ ಇವತ್ತಿಗೆ ಅದರ ಕೆಲಸವೂ ಮುಗಿಯಿತು.

ಸಂಜೆಗತ್ತಲು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಕಡುನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಬಯಲಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಲುಗಾಡಿತು. ಸ್ಯಾಮ್ ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದಳು. ಪೈನ್ ಮರಗಳ ಕಾಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಜಿಂಕೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಅವರತ್ತ ನೋಡಿತು, ಕಿವಿಗಳು ನಿಮಿರಿದ್ದವು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದವು.

ಯಾರೂ ಅಲುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಎದೆ ಡವಡವ ಎಂದು ಬಡಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಯಾಮ್‌ಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಈ ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರು ಒಳ್ಳೆಯವರೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಜಿಂಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಅದು ತಿರುಗಿ, ಸದ್ದೇ ಇಲ್ಲದೆ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಮಾಯವಾಯಿತು.

ಆಮೇಲೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕತ್ತಲಾದಾಗ, ಅವರು ಟೆಂಟ್‌ನ ಮುಂದೆ ಹಾಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಮೇಲೆ ನೋಡಿದರು. ಸ್ಯಾಮ್ ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರದಷ್ಟು ತಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು ಆಕಾಶ. ಸಾವಿರಾರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಇಲ್ಲ, ಲಕ್ಷಾಂತರ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ.

ಅಪ್ಪ ಕೈ ಎತ್ತಿ, ಆಕಾಶದ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಹರಡಿದ್ದ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ಪಟ್ಟಿಯತ್ತ ತೋರಿಸಿದರು. ಅದೇ ಕ್ಷೀರಪಥ. ಈ ಎಲ್ಲ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಯಾಮ್ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಎಷ್ಟು ದೂರ ಅಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟ.

ಆಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡದೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತುಂಬಾ ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದು ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು — ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚೆ, ದಾರದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಮುತ್ತುಗಳಂತೆ, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಸಾಲಾಗಿ ಮೂರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು. ಅದೇ ಓರಿಯನ್‌ನ ನಡುಪಟ್ಟಿ.

ಸ್ಯಾಮ್ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿದ್ದಳು, ಮುಖದ ಮೇಲೆ ತಂಪಾದ ರಾತ್ರಿ ಗಾಳಿ ಸೋಕುತ್ತಿತ್ತು. ಪೈನ್ ಮರಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸರಸರ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು, ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೂಬೆ ಕೂಗಿತು. ಅವಳು ಜಿಂಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅದು ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು. ಅಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ.

ಬಹುಶಃ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಸ ಬಿಡಬಾರದು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದೇ ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು, ಅಂದುಕೊಂಡಳು ಸ್ಯಾಮ್. ಯಾವುದೋ ನಿಯಮ ಇದೆ ಅಂತಲ್ಲ. ಕಾಡು ಯಾರಿಗೋ ಸೇರಿದ್ದು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ. ಜಿಂಕೆಗೆ. ಗೂಬೆಗೆ. ಪೈನ್ ಮರಗಳಿಗೆ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಲಗುವ ಚೀಲಗಳೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡರು. ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗಿತ್ತು, ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪೈನ್ ಎಲೆಗಳ ಘಮ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದ್ದರು, ಅವರ ಶಾಂತವಾದ ಉಸಿರಿನ ಸದ್ದು ಸ್ಯಾಮ್‌ಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿಂಡಿ ಚೂರನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಹಾ ಪೊಟ್ಟಣವನ್ನೂ, ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಸ್ಯಾಮ್ ಆರಿಸಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಸದ ತುಣುಕನ್ನೂ. ಅವರು ಆ ಬಯಲನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಇದ್ದರು ಅಂತ ಗೊತ್ತೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಟೆಂಟ್ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಡೆ ಪಾಚಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಪ್ಪಟೆಯಾದ ಜಾಗಗಳು ಮಾತ್ರ.

ಸ್ಯಾಮ್ ತನ್ನ ಬೆನ್ನುಚೀಲವನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಪ್ಪನ ಹಿಂದೆ ಆ ಕಿರಿದಾದ ದಾರಿಗೆ ಮರಳಿದಳು. ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿಲು ಪೈನ್ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಇಳಿದು, ಕಾಡಿನ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ರಾಬಿನ್ ಹಕ್ಕಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹಾಡು ಹಾಡಿತು.

ಅವರ ಹಿಂದೆ ಕಾಡು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಮಲಗಿತ್ತು... ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬರೀ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತೇನೋ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ. ಶುಭ ರಾತ್ರಿ.

## ಸಂಬಂಧಿತ

- [ಕೇಳಿ ನೋಡಿ](https://www.bedtime-stories.fun/kn/showcase)
- [ಧ್ವನಿಗಳು](https://www.bedtime-stories.fun/kn/voices)
- [ಬೆಲೆಗಳು](https://www.bedtime-stories.fun/kn/pricing)