# चांदण्यातला लांडगा

> लाल टोपीच्या गोष्टीची एक हळुवार नवी मांडणी: चांदण्यात न्हालेल्या पाईनच्या जंगलात सॅमला एक जखमी लांडगा भेटतो. त्याला फक्त घरी, आपल्या पिल्लांकडे परत जायचं आहे.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/mr/showcase/chandanyatla-landga
Last updated: 2026-03-02

- वय 5-6
- 5 min
- जादुई
- Full Cast

## Characters

- सॅम (Daughter)
- लांडगा (Wolf)

## Story

चांदण्यात पाईनची झाडं उंच आणि चंदेरी दिसत होती. वाऱ्यावर त्यांची सुईसारखी पानं हळूच कुजबुजत होती, जणू एकमेकांना गुपितं सांगत होती. मुळांच्या मधोमध अळंबी चमकत होती. चंदेरी-पांढरी आणि नाजूक, जणू कुणीतरी वाटेच्या कडेने छोटे छोटे कंदील लावून ठेवले होते.

सॅम त्यांच्यामधून हळूहळू चालत होती. तिने आपली हिरवी टोपी डोक्यावर घट्ट ओढून घेतली होती, आणि हातात आजीच्या छोट्याशा घरासाठी गरम पावाची टोपली होती. ताज्या पावाचा सुवास पाईनच्या डिंकाच्या आणि ओलसर शेवाळाच्या वासात मिसळत होता.

तेवढ्यात एक कण्हण्याचा आवाज आला. अगदी हळू, जवळजवळ ऐकूही न येणारा. तो एका रुंद, जुन्या पाईनच्या झाडामागून येत होता. सॅम थांबली. तिने मान थोडी तिरकी केली आणि कान देऊन ऐकलं.

झाडामागे एक लांडगा पडला होता, मोठ्या करड्या लोकरीच्या गुंड्यासारखा अंग चोरून. तो थरथरत होता. तो मुळीच भीतीदायक नव्हता. उलट थोडा लहानसाच वाटत होता. त्याचे डोळे मोठमोठे आणि अंबरासारखे सोनेरी होते, आणि त्याने एक पंजा हळूच हवेत धरला होता.

लांडगा: माझ्या पायात काटा टोचला. आणि आता... आता मला माझी गुहा सापडत नाहीये. चांदण्यात सगळी झाडं सारखीच दिसतात. माझी पिल्लं नक्कीच माझी वाट पाहत असतील.

सॅमने आपली टोपली शेवाळावर ठेवली. लांडगा घाबरू नये म्हणून ती अगदी हळूच गुडघ्यांवर बसली. शांत बोटांनी तिने त्याचा पंजा हातात घेतला आणि काटा हलकेच बाहेर काढला. लांडगा तेव्हा अगदी स्थिर राहिला.

लांडगा: अरे. आता तर... खूपच बरं वाटतंय. धन्यवाद.

सॅमने टोपलीत हात घातला आणि गरम पावाचा एक तुकडा मोडला. तिने तो लांडग्यापुढे धरला. त्याने क्षणभर हुंगलं आणि तिच्या हातातून तो अगदी हळुवारपणे घेतला.

लांडगा: हा तर गरम आहे. मचमच. इतकं चविष्ट मी आजवर कधीच खाल्लं नव्हतं.

सॅमने त्याच्याकडे प्रश्नार्थक नजरेने पाहिलं. लांडग्याला समजलं आणि त्याने हळूच मान डोलावली.

लांडगा: माझी गुहा ओढ्यावर वाकलेल्या एका विलोच्या झाडापाशी आहे. जिथे चंद्र पाण्यावर चंदेरी वाट रंगवतो. नीट कान देऊन ऐकलं, तर पाण्याची खळखळ ऐकू येते.

आणि मग ते निघाले. हिरव्या टोपीतली मुलगी आणि मोठा करडा लांडगा, शेजारी शेजारी, हळूहळू आणि शांतपणे. चंदेरी अळंबी चमकून त्यांना वाट दाखवत होती, आणि पाईनच्या सुयांमधून चंद्रप्रकाश जणू प्रकाशाच्या चाळणीतून झिरपत होता.

लांडगा: बघ, तुटता तारा! माझ्या पिल्लांना तो बघायला खूप आवडलं असतं. त्यांना तुटते तारे फार आवडतात.

सॅमने वर पाहिलं. आकाश ताऱ्यांनी भरलेलं होतं, आणि खरंच, अंधारातून एक चमकदार रेघ सरकली, क्षणभराची आणि सुंदर. ती गालातल्या गालात हसली.

मग त्यांना ऐकू आली ओढ्याची हलकी खळखळ. आणि तिथे ते उभं होतं, विलोचं झाड, ज्याच्या लांब फांद्या पाण्याला स्पर्श करत होत्या. चंद्र खरंच पाण्यावर चंदेरी वाट रंगवत होता, अगदी लांडग्याने सांगितलं होतं तस्सं.

आणि अचानक, सुर्रकन, विलोच्या फांद्यांखालून तीन छोटे लोकरीचे गुंडे बाहेर धावले. तीन इवलीशी लांडग्याची पिल्लं आपल्या बाबांवर झेपावली, त्याचे कान ओढू लागली आणि आपल्या छोट्या शेपट्या जोरजोरात हलवू लागली.

लांडगा: अरे, माझ्या तिघांनो. मी परत आलो बरं. मी आलोय ना. आणि बघा, आज मी जेवण नाही, तर एक मैत्रीण घेऊन घरी आलोय.

सॅम मऊ गवतात बसली आणि उरलेला पाव तिने पिल्लांसोबत वाटून घेतला. छोटी पिल्लं मचमच करत खात होती आणि ओल्या नाकांनी तिच्या हातांना हलकेच ढुसण्या देत होती. त्यातलं एक तिच्या मांडीवर अंग चोरून बसलं आणि त्याने जांभई दिली.

लांडगा: धन्यवाद, छोटुकली. तू मला अजिबात घाबरली नाहीस. हे मी कधीच विसरणार नाही.

सॅमने पिल्लाच्या डोक्यावरून पुन्हा एकदा हात फिरवला, हळूच उठली आणि पुढे निघाली. चंदेरी वाटेने, आजीच्या छोट्याशा घराकडे.

तिच्या मागे, विलोच्या झाडाखाली, लांडग्याने चंद्राकडे मान उंचावली आणि गाणं गायलं. ती आरोळी नव्हती. ते एक गाणं होतं, हलकं आणि उबदार, एक धन्यवाद, जे पाईनच्या झाडांतून तरंगत गेलं आणि वाटभर सॅमच्या सोबत राहिलं. आणि जेव्हा तिने आजीच्या दारावर टकटक केली, तेव्हाही ती ते गाणं हळूच गुणगुणत होती.

शुभ रात्री, छोटुकली सॅम. शुभ रात्री, मोठ्या लांडग्या. आणि शुभ रात्री, ओढ्याकाठच्या विलोखालच्या तीन छोट्या पिल्लांनो.

## संबंधित

- [प्रत्यक्ष ऐका](https://www.bedtime-stories.fun/mr/showcase)
- [आवाज](https://www.bedtime-stories.fun/mr/voices)
- [किंमत](https://www.bedtime-stories.fun/mr/pricing)