# राक्षस नसतातच

> लहान मुलांसाठी एक शांत करणारी झोपण्यापूर्वीची गोष्ट: सॅमला भिंतीवर एक भीतिदायक सावली दिसते. पण आई त्याला दाखवते की ती फक्त चांदण्यातली खुर्ची आहे. उबदार, हळुवार आणि मायेच्या सुरक्षिततेने भरलेली.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/mr/showcase/rakshas-nastatach
Last updated: 2026-03-02

- वय 3-4
- 3 min
- खरे जग
- निवेदक

## Characters

- आई (Mother)
- सॅम (Son)

## Story

झोपायची वेळ झाली होती, आणि मुलांची खोली अगदी शांत होती. फक्त चंद्र खिडकीतून डोकावत होता आणि जमिनीवर उजळ ठिपके रंगवत होता.

सॅम आपल्या छोट्याशा पलंगावर झोपला होता, पांघरूण अगदी नाकापर्यंत ओढून. त्याचा टेडी बेअर बेनी त्याच्या शेजारी उशीवर बसला होता. सॅमने बेनीला घट्ट जवळ घेतलं आणि छताकडे पाहिलं.

सगळं किती छान शांत होतं. कोपऱ्यात रात्रीचा दिवा उबदार, सोनेरी प्रकाशात चमकत होता. बाहेर वारा झाडांमधून हळूच सळसळत होता... सूऽ... सूऽ...

पण तेवढ्यात सॅमला भिंतीवर काहीतरी दिसलं. एक मोठी, काळी सावली. ती सावली इकडे-तिकडे डुलत होती, अगदी हळूहळू, जणू काहीतरी मोठं हलत असावं.

सॅमचे डोळे मोठे मोठे झाले. त्याने पांघरूण अजून थोडं वर ओढलं आणि बेनीला अजून घट्ट धरलं. त्याचं छोटंसं हृदय धडधडत होतं, धक, धक, धक.

पण सॅम एक धीट छोटा मुलगा होता. त्याने त्या सावलीकडे अगदी नीट निरखून पाहिलं. सावलीला दोन मोठे हात होते, जे वाऱ्यात हलत होते. की... ते हात नव्हतेच?

तेवढ्यात दार हळूच उघडलं. टप, टप, टप. आई खोलीत आली. ती पलंगाच्या कडेवर बसली, आणि लगेच ऊब आणि घराचा सुगंध दरवळला.

आईने सॅमच्या डोक्यावरून प्रेमाने हात फिरवला. तिने पाहिलं की त्याने पांघरूण घट्ट धरलं आहे, आणि तिने भिंतीवरची ती मोठी सावलीही पाहिली.

आई हसली. ती उठली, खिडकीकडे गेली आणि पडदा थोडासा बाजूला सरकवला. आणि तेव्हा... तेव्हा सॅमलाही ते दिसलं.

ती तर खुर्ची होती! खिडकीजवळची ती जुनी खुर्ची, जिच्यावर सॅमचा स्वेटर टांगलेला होता. स्वेटरच्या बाह्या वाऱ्याच्या झुळकीने इकडे-तिकडे झुलत होत्या. आणि चंद्राने त्यातून भिंतीवर एक मोठी, डुलणारी सावली बनवली होती.

सॅमने खुर्चीकडे पाहिलं. मग त्याने सावलीकडे पाहिलं. आणि मग... त्याला खुदकन हसू आलं. आधी एक छोटंसं खुदखुदणं, आणि मग खरंखुरं खळखळून हसू. ती सावली तर फक्त खुर्ची होती!

आईने सॅमच्या कपाळावर हळूच पापी घेतली. तिने पांघरूण नीट केलं, छान उबदार आणि मऊ, आणि बेनीला पुन्हा सॅमच्या अगदी जवळ ठेवलं.

सॅमने जांभई दिली. एक मोठी, गोल जांभई. त्याने आपलं नाक बेनीच्या मऊ केसांमध्ये खुपसलं आणि डोळे मिटले. भिंतीवरची सावली अजून थोडी डुलत होती... पण आता ती अजिबात भीतिदायक नव्हती. आता ती जवळजवळ गमतीशीर दिसत होती.

आईने दार अगदी हळूच बंद केलं. खोलीत शांत आणि उबदार वाटत होतं. चंद्र खिडकीतून मंद प्रकाश टाकत होता. आणि सॅम झोपी गेला, अगदी शांतपणे, अगदी सुरक्षितपणे, बेनीला कुशीत घेऊन.

कारण राक्षस नसतातच. शुभ रात्री, छोट्या सॅम.

## संबंधित

- [प्रत्यक्ष ऐका](https://www.bedtime-stories.fun/mr/showcase)
- [आवाज](https://www.bedtime-stories.fun/mr/voices)
- [किंमत](https://www.bedtime-stories.fun/mr/pricing)