# ଏମ୍ବରର ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ନିଆଁ

> ଛୋଟ ଡ୍ରାଗନ ଏମ୍ବର ନିଆଁ ଫୁଙ୍କି ପାରେ ନାହିଁ। ସାହସୀ ମୂଷା ପିପ୍ ତାକୁ ତା'ର ନିଜସ୍ୱ, ଚମତ୍କାର ଗୁଣ ଖୋଜିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହା ସେମାନଙ୍କର ଏକ ଉଷୁମ ଗଳ୍ପ। ସାହସ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ଏକ ଗଳ୍ପ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase/embarara-indradhanu-nian
Last updated: 2026-03-02

- 5-6 ବର୍ଷ
- 4 min
- ଯାଦୁକରୀ
- Full Cast

## Characters

- ଏମ୍ବର (Dragon)
- ପିପ୍ (Mouse)

## Story

ଏମ୍ବର: ପୁଣି ଖାଲି ଧୂଆଁ। ଖାଲି ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗ ଗୋଲ ଗୋଲ ଚକ୍ର।

ପିପ୍: ଆରେ! ଏ କ'ଣ ଥିଲା? ଏ ତ ଗୋଟିଏ ବାଇଗଣୀ ମୁଦି ପରି ଦେଖାଗଲା!

ଏମ୍ବର: ତୁମେ କିଏ? ଆଉ ଏଠି ଡ୍ରାଗନ ପାହାଡ଼ ଉପରେ କ'ଣ କରୁଛ?

ପିପ୍: ମୁଁ ପିପ୍! ମୁଁ ପୂରା ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ି ଆସିଛି, କାରଣ ମୁଁ ଆକାଶରେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ରଙ୍ଗିନ ମୁଦିଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିଲି। ସେଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା!

ଏମ୍ବର: ସୁନ୍ଦର? ଏଥିପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଡ୍ରାଗନମାନେ ମୋତେ ହସନ୍ତି। ସବୁ ଡ୍ରାଗନ ନିଆଁ ଫୁଙ୍କି ପାରନ୍ତି। କେବଳ ମୁଁ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଖାଲି ଫୁଙ୍କେ... ରଙ୍ଗିନ ଧୂଆଁର ମୁଦି।

ପିପ୍: କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ତ ଚମତ୍କାର! ଦେଖ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ତିଆରି କର!

ଏମ୍ବର: ଆଚ୍ଛା ଠିକ୍ ଅଛି... ଫୁଉଉଉ।

ପିପ୍: ବାଃ! ଗୋଟିଏ ଗୋଲାପୀ ଚକ୍ର! ଏ ତ ଛୋଟ ମେଘ ପରି ଭାସୁଛି! ଆଉ ଝଲମଲ କରୁଛି!

ଏମ୍ବର: ତୁମକୁ ସତରେ ଏହା ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଛି? ବଡ଼ ଡ୍ରାଗନମାନେ କହନ୍ତି, ପ୍ରକୃତ ଡ୍ରାଗନର ସତ ନିଆଁ ଦରକାର।

ପିପ୍: ଜାଣିଛ କି, ଏମ୍ବର? ମୁଁ ପୂରା ଉପତ୍ୟକାର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ମୂଷା। ସମସ୍ତେ କହିଥିଲେ, ଡ୍ରାଗନ ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ିବା ପାଇଁ ମୁଁ ବହୁତ ଛୋଟ। ଆଉ ଏବେ? ଏବେ ମୁଁ ଏଠି ଉପରେ ଗୋଟିଏ ଡ୍ରାଗନ ପାଖରେ ବସିଛି!

ଏମ୍ବର: ଠିକ୍ କଥା। ଏତେ ଛୋଟ ମୂଷା ହୋଇ ବି ତୁମେ ସତରେ ସାହସୀ।

ପିପ୍: ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲି ନାହିଁ। ମୁଁ ଏଠି ଭିତରର ସେହି ଉଷୁମ ଅନୁଭବକୁ ଶୁଣିଲି। ଏଠି, ମୋ ଛାତିରେ। ତାହା କହିଲା: ଚଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କର, ପିପ୍।

ଏମ୍ବର: ଛାତିରେ ଗୋଟିଏ ଉଷୁମ ଅନୁଭବ...

ପିପ୍: ହଁ! ଠିକ୍ ସେଇଆ! ଶୁଣ, ଆଖି ବନ୍ଦ କର। ଅନୁଭବ କରୁଛ? ତାହା ତୁମକୁ କ'ଣ କହୁଛି?

ଏମ୍ବର: ତାହା କହୁଛି... କହୁଛି ଯେ ମୋତେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ହେବା ଦରକାର ନାହିଁ।

ପିପ୍: ଆଉ କ'ଣ?

ଏମ୍ବର: ତାହା କହୁଛି, ମୋର ରଙ୍ଗିନ ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ... ସେଗୁଡ଼ିକ ମୋର ନିଜର। ମୁଁ ଯେମିତି, ସେମିତି ହିଁ ରହିବି।

ପିପ୍: ହଁ! ଠିକ୍! ତେବେ ଦେଖାଅ, ତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ କ'ଣ ହୁଏ! ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ, ତୁମ ନିଜ ପରି!

ଏମ୍ବର: ଆଚ୍ଛା। ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ତୁମ ପାଇଁ, ପିପ୍। ଭୁସ୍ସ୍ସ୍!

ପିପ୍: ଏମ୍ବର! ଏମ୍ବର! ଦେଖ! ଏ ତ... ଏ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ନିଆଁ! ନିଆଁ ସବୁ ରଙ୍ଗରେ ଜଳୁଛି!

ଏମ୍ବର: କ'ଣ? ଏ... ଏ ମୋ ଭିତରୁ ଆସୁଛି? ଏତେ ଉଷୁମ ଲାଗୁଛି! ଏକଦମ୍ ଠିକ୍ ଲାଗୁଛି!

ପିପ୍: ଆଉ ପଥରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ! ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ନିଆଁ ପଥରକୁ ଛୁଇଁଛି, ସେଠି ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୁଲ ଫୁଟୁଛି! ଛୋଟିଆ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଫୁଲ!

ଏମ୍ବର: ଆରେ ବାଃ! ସେଗୁଡ଼ିକ ତ ଝଲସୁଛି! ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫୁଲର ଅଲଗା ରଙ୍ଗ। ମୋତେ ଏତେ ଖୁସି ଲାଗୁଛି!

ପିପ୍: ଦେଖିଲ? ଆଉ କୌଣସି ଡ୍ରାଗନ ଏହା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। କେବଳ ତୁମେ। କାରଣ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହା ପରି ହେବା ଛାଡ଼ିଦେଲ।

ଏମ୍ବର: ଧନ୍ୟବାଦ, ପିପ୍। ତୁମେ ମୋର ସବୁଠୁ ସାହସୀ ବନ୍ଧୁ, ଯେମିତି ମୁଁ ଚାହୁଁଥିଲି। ଆସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଘରେ ଛାଡ଼ିଦେବି। ମୋ ପିଠି ଉପରେ ଚଢ଼ିଯାଅ।

ପିପ୍: ଆମେ ଉଡ଼ିବା? ସତରେ? ହୁରେ!

ଏମ୍ବର: ଭଲ କରି ଧରିରଖ, ଛୋଟ ମୂଷା! ହୁଇଇଇ!

ପିପ୍: ଏମ୍ବର, ମେଘଗୁଡ଼ିକ ତ ଏତେ କୋମଳ। ତୁଳା ପରି। ଆଉ ଜହ୍ନ ଏତେ ପାଖରେ...

ଏମ୍ବର: ଆଉ ତଳକୁ ଦେଖ। ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଫୁଲ ଦେଖୁଛ? ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠି ଉପରୁ ବି ଝଲସୁଛି।

ପିପ୍: ମାଟି ଉପରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ରଙ୍ଗିନ ତାରା ପରି... ଏମ୍ବର, ମୋତେ ଟିକେ ନିଦ ଲାଗୁଛି।

ଏମ୍ବର: ତେବେ ମୋ ବେକରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ଶୋଇପଡ଼। ସେଠି ବେଶ୍ ଉଷୁମ। ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଉଡ଼ିବି।

ପିପ୍: ଏମ୍ବର? ମୋତେ କଥା ଦେବ କି, କାଲି ପୁଣି ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ନିଆଁ ତିଆରି କରିବ?

ଏମ୍ବର: ମୁଁ ତୁମକୁ କଥା ଦେଉଛି। ପ୍ରତିଦିନ। ଭଲରେ ଶୁଅ, ଛୋଟ ପିପ୍।

ପିପ୍: ଭଲରେ ଶୁଅ, ଏମ୍ବର... ମୋର ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଡ୍ରାଗନ...

ଏମ୍ବର: ଶୁଭ ରାତ୍ରି, ଛୋଟ ବନ୍ଧୁ। ଶୁଭ ରାତ୍ରି।

## ସମ୍ବନ୍ଧିତ

- [ଶୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ](https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase)
- [ସ୍ୱର](https://www.bedtime-stories.fun/or/voices)
- [ମୂଲ୍ୟ](https://www.bedtime-stories.fun/or/pricing)