# ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଗଧିଆ

> ଲାଲ୍ ଓଢ଼ଣୀ ଝିଅ ଗଳ୍ପର ଏକ କୋମଳ ନୂଆ ରୂପ: ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଝଲମଲ ପାଇନ୍ ଜଙ୍ଗଲରେ ସାମ୍ ଗୋଟିଏ ଆହତ ଗଧିଆକୁ ଭେଟେ, ଯିଏ କେବଳ ନିଜ ଛୁଆମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ଚାହେଁ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase/jahna-aluare-gadhia
Last updated: 2026-03-02

- 5-6 ବର୍ଷ
- 6 min
- ଯାଦୁକରୀ
- Full Cast

## Characters

- ସାମ୍ (Daughter)
- ଗଧିଆ (Wolf)

## Story

ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ପାଇନ୍ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚ ଓ ରୂପେଲି ଦିଶୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଛୁଞ୍ଚି ପରି ପତ୍ର ପବନରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍ ହେଉଥିଲା, ଯେମିତି ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଗୁପ୍ତ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଚେରଗୁଡ଼ିକ ମଝିରେ ଛତୁ ଜଳୁଥିଲା — ରୂପେଲି ଧଳା ଓ କୋମଳ, ଯେମିତି କିଏ ବାଟ କଡ଼ରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଲଣ୍ଠନ ସଜାଇ ରଖିଛି।

ସାମ୍ ସେମାନଙ୍କ ମଝି ଦେଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲୁଥିଲା। ସେ ତା'ର ସବୁଜ ଓଢ଼ଣୀଟିକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଭଲ କରି ଟାଣି ନେଇଥିଲା, ଆଉ ହାତରେ ଜେଜେମା'ଙ୍କ ଛୋଟ ଘର ପାଇଁ ଗରମ ରୁଟି ଭରା ଗୋଟିଏ ଟୋକେଇ ଧରିଥିଲା। ତାଜା ରୁଟିର ବାସ୍ନା ପାଇନ୍ ଗଛର ଝୁଣା ଓ ଓଦା ଶିଉଳିର ଗନ୍ଧ ସହ ମିଶି ଯାଉଥିଲା।

ସେତିକିବେଳେ — ଗୋଟିଏ କୁଁ କୁଁ କାନ୍ଦ। ଏତେ ଧୀରେ ଯେ ପ୍ରାୟ ଶୁଣାଯାଉ ନଥିଲା। ତାହା ଗୋଟିଏ ମୋଟା ପୁରୁଣା ପାଇନ୍ ଗଛ ପଛରୁ ଆସୁଥିଲା। ସାମ୍ ଅଟକି ଗଲା। ସେ ମୁଣ୍ଡ ଟିକେ ଢଳାଇ କାନ ଡେରି ଶୁଣିଲା।

ଗଛ ପଛରେ ଗୋଟିଏ ଗଧିଆ ବଡ଼ ଧୂସର ସୂତା ପେଣ୍ଡୁ ପରି ଗୁଡ଼େଇ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା। ସେ ଥରୁଥିଲା। ସେ ଜମା ଭୟଙ୍କର ନଥିଲା — ବରଂ କେମିତି ଛୋଟ ଦିଶୁଥିଲା, ବଡ଼ ବଡ଼ ଅମ୍ବର ରଙ୍ଗର ଆଖି ସହ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼କୁ ସେ ସାବଧାନରେ ଉପରକୁ ଟେକି ଧରିଥିଲା।

ଗଧିଆ: ମୋ ଗୋଡ଼ରେ କଣ୍ଟା ଫୁଟିଗଲା। ଆଉ ଏବେ... ଏବେ ମୁଁ ମୋ ଗାତ ଖୋଜି ପାଉନି। ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ସବୁ ଗଛ ଏକାପରି ଦିଶୁଛନ୍ତି। ମୋ ଛୁଆମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ବାଟ ଚାହିଁ ବସିଥିବେ।

ସାମ୍ ତା' ଟୋକେଇକୁ ଶିଉଳି ଉପରେ ରଖିଲା। ଗଧିଆ ଯେମିତି ଡରିବ ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଅତି ଧୀରେ ଆଣ୍ଠୁ ମାଡ଼ି ବସିଲା। ସ୍ଥିର ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ସେ ତା' ଗୋଡ଼ଟି ଧରି କଣ୍ଟାଟିକୁ ସାବଧାନରେ ବାହାର କରିଦେଲା। ଗଧିଆ ସେତେବେଳେ ଏକଦମ୍ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ରହିଲା।

ଗଧିଆ: ଓଃ। ଏ ତ... ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଛି। ଧନ୍ୟବାଦ।

ସାମ୍ ଟୋକେଇ ଭିତରେ ହାତ ପୂରାଇ ଗରମ ରୁଟିରୁ ଖଣ୍ଡେ ଛିଣ୍ଡାଇଲା। ସେ ତାହା ଗଧିଆ ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ାଇଦେଲା। ଗଧିଆ ଟିକେ ଶୁଙ୍ଘିଲା — ଆଉ ତା' ହାତରୁ ଅତି ଯତ୍ନରେ ନେଇଗଲା।

ଗଧିଆ: ଏଇଟା ଗରମ ଅଛି। ଚପ୍ ଚପ୍। ଏତେ ସୁଆଦିଆ ଜିନିଷ ମୁଁ କେବେ ଖାଇନି।

ସାମ୍ ତାକୁ ପଚାରିଲା ପରି ଚାହିଁଲା। ଗଧିଆ ବୁଝିଗଲା ଓ ଧୀରେ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲା।

ଗଧିଆ: ମୋ ଗାତ ଗୋଟିଏ ଝୁଲା ଉଇଲୋ ଗଛ ପାଖରେ, ଯିଏ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ନାଳ ଉପରକୁ ଢଳି ପଡ଼ିଛି। ସେଇଠି, ଯେଉଁଠି ଜହ୍ନ ପାଣି ଉପରେ ରୂପେଲି ବାଟଟିଏ ଆଙ୍କେ। ଭଲ କରି କାନ ଡେରିଲେ ପାଣିର କୁଳୁକୁଳୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିହୁଏ।

ଆଉ ଏମିତି ସେମାନେ ବାହାରିଲେ — ସବୁଜ ଓଢ଼ଣୀ ପିନ୍ଧା ଝିଅଟି ଆଉ ବଡ଼ ଧୂସର ଗଧିଆ, ପାଖାପାଖି, ଧୀରେ ଧୀରେ, ଚୁପ୍‌ଚାପ୍। ରୂପେଲି ଛତୁଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ବାଟ ଦେଖାଉଥିଲେ, ଆଉ ଜହ୍ନ ପାଇନ୍ ପତ୍ର ଫାଙ୍କ ଦେଇ ଆଲୁଅର ଚଲୁଣି ପରି ଝରୁଥିଲା।

ଗଧିଆ: ଦେଖ — ଗୋଟିଏ ଖସି ପଡ଼ୁଥିବା ତାରା! ମୋ ଛୁଆମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଥାନ୍ତେ। ସେମାନେ ଖସୁଥିବା ତାରାକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

ସାମ୍ ଉପରକୁ ଚାହିଁଲା। ଆକାଶ ତାରାରେ ଭରି ରହିଥିଲା, ଆଉ ସତରେ — ଗୋଟିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରେଖା ଅନ୍ଧାର ଉପର ଦେଇ ଚାଲିଗଲା, ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ, କିନ୍ତୁ ଭାରି ସୁନ୍ଦର। ସେ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ହସିଲା।

ତା'ପରେ ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ: ଗୋଟିଏ ନାଳର ଧୀର କୁଳୁକୁଳୁ ଶବ୍ଦ। ଆଉ ସେଇଠି ଥିଲା — ଝୁଲା ଉଇଲୋ ଗଛ, ଯାହାର ଲମ୍ବା ଡାଳ ପାଣିକୁ ଛୁଉଁଥିଲା। ଜହ୍ନ ସତରେ ପାଣି ଉପରେ ଗୋଟିଏ ରୂପେଲି ବାଟ ଆଙ୍କିଥିଲା, ଠିକ୍ ଯେମିତି ଗଧିଆ କହିଥିଲା।

ଆଉ ହଠାତ୍ — ସୁଁ — ଉଇଲୋ ଡାଳ ତଳୁ ତିନୋଟି ଛୋଟ ଲୋମଶ ପେଣ୍ଡୁ ଦୌଡ଼ି ବାହାରି ଆସିଲେ। ତିନୋଟି ଛୋଟ୍ଟ ଗଧିଆ ଛୁଆ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ବାପା ଉପରକୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲେ, ତା' କାନ ଟାଣିଲେ ଆଉ ନିଜ ଛୋଟ ଛୋଟ ଲାଞ୍ଜ ଜୋରରେ ହଲାଇଲେ।

ଗଧିଆ: ଆରେ, ମୋର ତିନି ଜଣ। ମୁଁ ତ ଫେରି ଆସିଲି। ମୁଁ ତ ଏଇଠି ଅଛି। ଆଉ ଦେଖ — ରାତି ଖାଇବା ବଦଳରେ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ସାଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଆସିଛି।

ସାମ୍ ନରମ ଘାସ ଉପରେ ବସିଲା ଓ ବାକି ରୁଟି ଛୁଆମାନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟିଲା। ଛୋଟ ଗଧିଆମାନେ ଚପ୍‌ଚପ୍ କରି ଖାଇଲେ ଓ ଓଦା ନାକରେ ତା' ହାତକୁ ଠେଲିଲେ। ଗୋଟିଏ ତା' କୋଳରେ ଗୁଡ଼େଇ ହୋଇ ହାଇ ମାରିଲା।

ଗଧିଆ: ଧନ୍ୟବାଦ, ଛୋଟ ଝିଅ। ତୁମେ ମୋତେ ଡରିଲ ନାହିଁ। ଏକଥା ମୁଁ କେବେ ଭୁଲିବି ନାହିଁ।

ସାମ୍ ଛୁଆଟିର ମୁଣ୍ଡକୁ ଆଉ ଥରେ ଆଉଁସି ଦେଲା, ଧୀରେ ଉଠିଲା ଓ ଆଗକୁ ଚାଲିଲା — ରୂପେଲି ବାଟ ଧରି, ଜେଜେମା'ଙ୍କ ଛୋଟ ଘର ଆଡ଼କୁ।

ତା' ପଛରେ, ଉଇଲୋ ଗଛ ତଳେ, ଗଧିଆ ଜହ୍ନ ଆଡ଼କୁ ମୁଣ୍ଡ ଟେକି ଗୀତ ଗାଇଲା। ଏହା କୌଣସି ବିକଟ ଚିତ୍କାର ନଥିଲା। ଏହା ଥିଲା ଗୋଟିଏ ଗୀତ — ଧୀର ଓ ଉଷ୍ମ, ଗୋଟିଏ ଧନ୍ୟବାଦ, ଯାହା ପାଇନ୍ ଗଛ ଭିତର ଦେଇ ଭାସି ଭାସି ସାରା ବାଟ ସାମ୍ ସହ ଚାଲିଲା। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ସେ ଜେଜେମା'ଙ୍କ କବାଟରେ ଠକ୍ ଠକ୍ କଲା, ସେତେବେଳେ ବି ସେ ସେଇ ଗୀତଟି ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୁଣୁଗୁଣୁ କରୁଥିଲା।

ଶୁଭ ରାତ୍ରି, ଛୋଟ ସାମ୍। ଶୁଭ ରାତ୍ରି, ବଡ଼ ଗଧିଆ। ଆଉ ଶୁଭ ରାତ୍ରି, ନାଳ କୂଳରେ ଉଇଲୋ ଗଛ ତଳେ ଥିବା ତିନୋଟି ଛୋଟ ଗଧିଆ ଛୁଆ।

## ସମ୍ବନ୍ଧିତ

- [ଶୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ](https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase)
- [ସ୍ୱର](https://www.bedtime-stories.fun/or/voices)
- [ମୂଲ୍ୟ](https://www.bedtime-stories.fun/or/pricing)