# ରାକ୍ଷସ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ

> ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶାନ୍ତ ଶୋଇବା ପୂର୍ବର ଗଳ୍ପ: ସାମ କାନ୍ଥ ଉପରେ ଏକ ଡରୁଆ ଛାଇ ଦେଖେ, କିନ୍ତୁ ମାଆ ତାକୁ ଦେଖାନ୍ତି ଯେ ତାହା କେବଳ ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଥିବା ଚୌକିଟି। ଉଷୁମ, କୋମଳ ଆଉ ଭରସାରେ ଭରା।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase/rakshasa-boli-kichhi-nahin
Last updated: 2026-03-02

- 3-4 ବର୍ଷ
- 4 min
- ବାସ୍ତବ ଜଗତ
- କଥକ

## Characters

- ମାଆ (Mother)
- ସାମ (Son)

## Story

ଶୋଇବା ସମୟ ହୋଇଗଲା, ଆଉ ପିଲାଙ୍କ କୋଠରିଟି ଏକଦମ୍ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ଥିଲା। କେବଳ ଜହ୍ନ ଝରକା ଦେଇ ଚାହିଁଥିଲା, ଆଉ ଚଟାଣ ଉପରେ ଧଳା ଧଳା ଆଲୁଅ ଦାଗ ଆଙ୍କୁଥିଲା।

ସାମ ତା'ର ଛୋଟ ଖଟରେ ଶୋଇଥିଲା, କମ୍ବଳଟି ନାକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ଦେଇଥିଲା। ତା'ର ଟେଡି ଭାଲୁ ବେନି ତା' ପାଖରେ ତକିଆ ଉପରେ ବସିଥିଲା। ସାମ ବେନିକୁ ଜୋରରେ କୁଣ୍ଢାଇ ଧରିଲା ଆଉ ଛାତ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା।

ସବୁକିଛି ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଶାନ୍ତ ଥିଲା। କୋଣରେ ରାତିର ଛୋଟ ଆଲୁଅଟି ଉଷୁମ ସୁନେଲି ରଙ୍ଗରେ ଜଳୁଥିଲା। ବାହାରେ ପବନ ଗଛ ଭିତରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁଁ ସୁଁ କରୁଥିଲା... ସୁଁ... ସୁଁ...

କିନ୍ତୁ ତା'ପରେ ସାମ କାନ୍ଥ ଉପରେ କିଛି ଦେଖିଲା। ଗୋଟିଏ ବଡ଼, କଳା ଛାଇ। ଛାଇଟି ଏପଟ ସେପଟ ହଲୁଥିଲା, ଖୁବ୍ ଧୀରେ, ଯେମିତି କିଛି ବଡ଼ ଜିନିଷ ଚାଲୁଛି।

ସାମର ଆଖି ବଡ଼ ବଡ଼ ହୋଇଗଲା। ସେ କମ୍ବଳଟିକୁ ଆଉ ଟିକିଏ ଉପରକୁ ଟାଣିଲା ଆଉ ବେନିକୁ ଆହୁରି ଜୋରରେ ଧରିଲା। ତା'ର ଛୋଟ ହୃଦୟଟି ଧଡ଼କୁଥିଲା – ଧକ୍, ଧକ୍, ଧକ୍।

କିନ୍ତୁ ସାମ ଜଣେ ସାହସୀ ଛୋଟ ପିଲା ଥିଲା। ସେ ଛାଇଟିକୁ ଭଲ କରି ଚାହିଁଲା। ଛାଇଟିର ଦୁଇଟି ବଡ଼ ହାତ ଥିଲା, ଯାହା ପବନରେ ହଲୁଥିଲା। କିମ୍ବା... ସେଗୁଡ଼ା ଆଦୌ ହାତ ନୁହେଁ କି?

ସେତିକିବେଳେ କବାଟଟି ଧୀରେ ଖୋଲିଗଲା। ଟପ୍, ଟପ୍, ଟପ୍। ମାଆ କୋଠରି ଭିତରକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଖଟର ଧାରରେ ବସିଲେ, ଆଉ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ଉଷୁମତା ଆଉ ଘରର ବାସ୍ନା ଭରିଗଲା।

ମାଆ ସାମର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧୀରେ ହାତ ବୁଲାଇଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସାମ କମ୍ବଳକୁ ଜୋରରେ ଧରିଛି, ଆଉ କାନ୍ଥ ଉପରେ ସେଇ ବଡ଼ ଛାଇଟିକୁ ବି ଦେଖିଲେ।

ମାଆ ହସିଲେ। ସେ ଉଠି ଝରକା ପାଖକୁ ଗଲେ ଆଉ ପରଦାଟିକୁ ଟିକିଏ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦେଲେ। ଆଉ ସେତେବେଳେ... ସେତେବେଳେ ସାମ ବି ତାହା ଦେଖିଲା।

ଏ ତ ଚୌକି! ଝରକା ପାଖରେ ଥିବା ସେଇ ପୁରୁଣା ଚୌକି, ଯାହା ଉପରେ ସାମର ସ୍ୱେଟର ଝୁଲୁଥିଲା। ସ୍ୱେଟରର ହାତଗୁଡ଼ା ପବନରେ ଏପଟ ସେପଟ ଦୋହଲୁଥିଲା। ଆଉ ଜହ୍ନ ସେଥିରୁ କାନ୍ଥ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼, ହଲୁଥିବା ଛାଇ ତିଆରି କରିଦେଲା।

ସାମ ଚୌକିକୁ ଚାହିଁଲା। ତା'ପରେ ଛାଇକୁ ଚାହିଁଲା। ଆଉ ତା'ପରେ... ତାକୁ ହସ ମାଡ଼ିଲା। ପ୍ରଥମେ ଟିକିଏ ଖିଁ ଖିଁ ହସ, ତା'ପରେ ଖୁବ୍ ଖିଲିଖିଲି ହସ। ଛାଇଟି ତ କେବଳ ଚୌକି ଥିଲା!

ମାଆ ସାମର କପାଳରେ ଗୋଟିଏ ଚୁମା ଦେଲେ। ସେ କମ୍ବଳଟିକୁ ଠିକ୍ କରି ଘୋଡ଼ାଇ ଦେଲେ, ଭାରି ଉଷୁମ ଆଉ କୋମଳ, ଆଉ ବେନିକୁ ପୁଣି ସାମର ପାଖରେ ଲାଗି ରଖିଦେଲେ।

ସାମ ହାଇ ମାରିଲା। ଗୋଟିଏ ବଡ଼, ଗୋଲ ହାଇ। ସେ ତା'ର ନାକକୁ ବେନିର ନରମ ଲୋମରେ ଲୁଚାଇଲା ଆଉ ଆଖି ବନ୍ଦ କଲା। କାନ୍ଥ ଉପରେ ଛାଇଟି ଆଉ ଟିକିଏ ହଲୁଥିଲା... କିନ୍ତୁ ଏବେ ତାହା ଆଉ ଟିକିଏ ବି ଡରୁଆ ନଥିଲା। ଏବେ ତାହା ପ୍ରାୟ ମଜାଦାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

ମାଆ କବାଟଟିକୁ ଖୁବ୍ ଧୀରେ ବନ୍ଦ କଲେ। କୋଠରି ଭିତରେ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ଆଉ ଉଷୁମ ଥିଲା। ଜହ୍ନ ଝରକା ଦେଇ କୋମଳ ଆଲୁଅ ଦେଉଥିଲା। ଆଉ ସାମ ଶୋଇପଡ଼ିଲା, ଏକଦମ୍ ଶାନ୍ତିରେ, ଏକଦମ୍ ନିରାପଦରେ, ବେନିକୁ କୋଳରେ ଧରି।

କାରଣ ରାକ୍ଷସ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ। ଶୁଭ ରାତ୍ରି, ଛୋଟ ସାମ।

## ସମ୍ବନ୍ଧିତ

- [ଶୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ](https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase)
- [ସ୍ୱର](https://www.bedtime-stories.fun/or/voices)
- [ମୂଲ୍ୟ](https://www.bedtime-stories.fun/or/pricing)