# ସାମ୍‌ର ନିଜ ଦୁର୍ଗ

> ରାଜକୁମାରୀ ସାମ୍ ଘାସପଡ଼ିଆ ରାଜ୍ୟରେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କରେ — ଗୋଟିଏ ଭଲ ଡ୍ରାଗନ୍ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଚାଲାକ ମୂଷାର ସାହାଯ୍ୟରେ। ନିଜେ କିଛି କରିବା ଆଉ ବନ୍ଧୁତାର ଏକ କୋମଳ ଗଳ୍ପ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase/samra-nija-durga
Last updated: 2026-03-02

- 5-6 ବର୍ଷ
- 5 min
- ଯାଦୁକରୀ
- Full Cast

## Characters

- ସାମ୍ (Princess)
- ବ୍ଲେଜ୍ (Dragon)
- ପପି (Mouse)

## Story

ଗୋଟିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବହୁତ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିଲେ, ରାଜକୁମାରୀ ସାମ୍ ଘାସପଡ଼ିଆ ରାଜ୍ୟର ଠିକ୍ ମଝିରେ ଆସି ଠିଆ ହେଲା। ତା ଚାରିପାଖରେ କ୍ଲୋଭର ଘାସ ଆଉ ବଣଫୁଲ ପବନରେ ଦୋହଲୁଥିଲା, ଆଉ ପବନରେ ଉଷୁମ ଘାସ ଓ ମହୁର ବାସ୍ନା ଭାସୁଥିଲା।

ସାମ୍ ମନେ ମନେ କିଛି ଗୋଟିଏ ଠିକ୍ କରିଥିଲା। କେହି ତାକୁ ଦୁର୍ଗଟିଏ ଉପହାର ଦେବେ ବୋଲି ସେ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁନଥିଲା। ସେ ନିଜର ଦୁର୍ଗ ନିଜେ ତିଆରି କରିବ।

ସାମ୍ ଚାରିଆଡ଼େ ଚାହିଁଲା। ସେଠି ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଟିଲା ଥିଲା, ଠିକ୍ ଯେମିତି ଦରକାର। ଝରଣା କୂଳରେ ଚିକ୍କଣ ନଦୀ ପଥର ପଡ଼ିଥିଲା, ଆଉ ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା ଓକ୍ ଗଛ ତା'ର ମଜବୁତ ଡାଳଗୁଡ଼ିକୁ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ମେଲାଇଥିଲା। ଆଉ ସବୁଆଡ଼େ — କ୍ଲୋଭର ଘାସ, ଗାଲିଚା ପରି କୋମଳ।

ସେତିକିବେଳେ ତା ପଛପଟୁ ଗୋଟିଏ ମୃଦୁ ଗୁଣଗୁଣ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା। ଟିଲା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉଷୁମ, ସୁନେଲି ଧୂଆଁର ଛୋଟ ଛୋଟ ମେଘ ଉଠିଲା, ଆଉ ତା'ପରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା ବ୍ଲେଜ୍ — ଗୋଟିଏ ଭଲ ଡ୍ରାଗନ୍, ଯାହାର ଆଁଶ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଲୁଅରେ ମହୁ ରଙ୍ଗର ମଣି ପରି ଝଲମଲ କରୁଥିଲା।

ବ୍ଲେଜ୍: ରାଜକୁମାରୀ ସାମ୍, ତୁମେ ସେଠି କ'ଣ ତିଆରି କରୁଛ?

ଟୁପ୍! ସାମ୍‌ର ପାଦ ପାଖରେ ଥିବା କ୍ଲୋଭର ବୁଦା ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ମୂଷା ଡେଇଁ ବାହାରିଲା। ସେ ଥିଲା ପପି, ଚଞ୍ଚଳ ଆଖି ଆଉ କୌତୂହଳରେ ଥରୁଥିବା ନିଶ ସହିତ।

ପପି: ହଁ, କ'ଣ ତିଆରି କରୁଛ? ଏହା ତ ଭାରି ଜରୁରୀ ଜିନିଷ ପରି ଦେଖାଯାଉଛି!

ସାମ୍ ଚୁପଚାପ୍ ହସିଲା। ସେ ଭୂର୍ଜ ଗଛର ଗୋଟିଏ ଛାଲି ଉଠାଇଲା, ଯାହା ଉପରେ ସେ ଛୋଟ କାଠିରେ କିଛି ଆଙ୍କିଥିଲା — ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ମିନାର, ଗୋଟିଏ କବାଟ, ଘାସପଡ଼ିଆ ଆଡ଼କୁ ଗୋଟିଏ ଝରକା। ତା'ର ନିଜ ଦୁର୍ଗ। ବ୍ଲେଜ୍ ଆଉ ପପି ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ ଓ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲେ।

ବ୍ଲେଜ୍: ମୁଁ ମୋ ନିଶ୍ୱାସରେ ପଥରଗୁଡ଼ିକୁ ଅତି ଧୀରେ ଉଷୁମ କରିପାରିବି। ତା'ହେଲେ ଚୂନ ସିମେଣ୍ଟ ବିନା ବି ସେଗୁଡ଼ିକ ଲାଗି ରହିବ। ଦେଖ!

ପପି: ଆଉ ମୁଁ ମୋ ଗାଲ ଭିତରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୋଡ଼ି ବୋହି ଆଣିପାରିବି! କେଉଁଗୁଡ଼ିକ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର, ମୁଁ ଠିକ୍ ଜାଣେ।

ଆଉ ଏମିତି ସେମାନେ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସାମ୍ ପ୍ରତିଟି ପଥର ଭାବିଚିନ୍ତି ବାଛିଲା — ସେ ତାକୁ ହାତରେ ବୁଲାଇ ଦେଖିଲା, ତା'ର ଚିକ୍କଣ ଦେହ ଛୁଇଁଲା, ଆଉ ଠିକ୍ ଯେଉଁଠି ତାକୁ ରହିବା କଥା ସେଇଠି ରଖିଲା। ବ୍ଲେଜ୍ ମୂଳଦୁଆ ଉପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁନେଲି ନିଶ୍ୱାସ ଫୁଙ୍କିଲା, ଆଉ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ଉଷୁମ ହୋଇ ପରସ୍ପର ସହ ଲାଗିଗଲା। ପପି ଝରଣା ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଗଲା ଆଉ ଗାଲ ଭର୍ତ୍ତି କରି ଫେରିଆସିଲା, ପ୍ରତିଥର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଗୋଡ଼ି ନେଇ।

ପଥର ପରେ ପଥର ଯୋଡ଼ି ଛୋଟ ଦୁର୍ଗଟି ବଢ଼ିଚାଲିଲା। ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ମିନାର ଉଠିଲା, ସାମ୍‌ଠାରୁ ବି ଉଚ୍ଚ ନୁହେଁ। ସାମ୍ ବେତ ଡାଳରେ ଗୋଟିଏ କବାଟ ବୁଣିଲା — ନଇଁପାରୁଥିବା ଆଉ ମଜବୁତ ବି। ତା'ପରେ ସେ କାନ୍ଥରେ ଗୋଟିଏ ଝରକା କାଟିଲା, ଯାହା ଠିକ୍ ଘାସପଡ଼ିଆ ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁଇଥିଲା, ଯେମିତି ବଣଫୁଲଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯିବ।

ବ୍ଲେଜ୍: ଏହା ତ ଛୋଟ, ରାଜକୁମାରୀ ସାମ୍।

ପପି: ଏହା ତା'ର ନିଜର। ଆଉ ସେଇଟା ଦୁନିଆର ଯେକୌଣସି ଦୁର୍ଗଠାରୁ ବଡ଼।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆହୁରି ତଳକୁ ଗଲେ, ଆଉ ଆକାଶ ଗୋଲାପୀ ଓ ସୁନେଲି ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଗଲା। ସାମ୍ ବେତ କବାଟ ଦେଇ ଆଣ୍ଠୁଏ ଆଣ୍ଠୁଏ ହୋଇ ନିଜ ଦୁର୍ଗ ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା। ଏହା ଛୋଟ ଥିଲା — କେବଳ ତା ଏକାର ପାଇଁ ଠିକ୍ ଯେତିକି ବଡ଼। ଉଷୁମ ପଥରରୁ ଖରାଦିନର ବାସ୍ନା ଆସୁଥିଲା, ଆଉ ଝରକା ବାଟେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପବନ କ୍ଲୋଭରର ମିଠା ବାସ୍ନା ଭିତରକୁ ଉଡ଼ାଇ ଆଣୁଥିଲା।

ବ୍ଲେଜ୍ ବାହାରେ କବାଟ ସାମ୍ନାରେ ଗୋଲ ହୋଇ ଗୁଡ଼େଇ ହୋଇ ବସିଲା। ତା'ର ଲାଞ୍ଜ ଉଷୁମ ଚୁଲି ପରି କାନ୍ଥକୁ ଘେରି ରହିଲା, ଆଉ ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁନେଲି ଧୂଆଁର ଛୋଟ ମେଘ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆକାଶକୁ ଉଠିଲା। ପପି କବାଟ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ଟିକି କୋଣ ଖୋଜିପାଇଲା, ଠିକ୍ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ମୂଷା ପାଇଁ ଯେତିକି ବଡ଼, ଆଉ ସେଥିରେ ଜାକିଜୁକି ହୋଇ ପଶିଗଲା।

ସାମ୍ ଆଖି ବୁଜିଲା। ଘାସପଡ଼ିଆ ରାଜ୍ୟ ନୂଆ ଦୁର୍ଗଟିକୁ ଅତି କୋମଳ ଭାବେ ଧରି ରଖିଥିଲା — ଯେମିତି ଗୋଟିଏ ହାତ କିଛି ଅମୂଲ୍ୟ ଜିନିଷକୁ ଧରି ରଖେ। ରାଜକୁମାରୀ ସାମ୍ ଏମିତି କିଛି ତିଆରି କରିଥିଲା, ଯାହାର ଆକାର ଠିକ୍ ଯେତିକି ଦରକାର ସେତିକି। ତା ପାଇଁ ଏକଦମ୍ ଠିକ୍।

ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଜହ୍ନ ପାହାଡ଼ ଉପରକୁ ଉଠିଲେ ଆଉ କ୍ଲୋଭର ଓ ବଣଫୁଲ ଉପରେ ତାଙ୍କ ରୁପେଲି ଆଲୁଅ ବିଛାଇଦେଲେ... ସେତେବେଳେ ତିନି ସାଙ୍ଗ ଶୋଇପଡ଼ିଲେ। ଶୁଭ ରାତ୍ରି।

## ସମ୍ବନ୍ଧିତ

- [ଶୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ](https://www.bedtime-stories.fun/or/showcase)
- [ସ୍ୱର](https://www.bedtime-stories.fun/or/voices)
- [ମୂଲ୍ୟ](https://www.bedtime-stories.fun/or/pricing)