# ਰਾਖਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ

> ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਕਹਾਣੀ। ਸੈਮ ਨੂੰ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਬੱਸ ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਵਿੱਚ ਕੁਰਸੀ ਹੈ। ਨਿੱਘੀ, ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase/rakhash-hunde-hi-nahin
Last updated: 2026-03-02

- ਉਮਰ 3-4
- 4 min
- ਅਸਲ ਦੁਨੀਆ
- ਕਹਾਣੀਕਾਰ

## Characters

- ਮੰਮੀ (Mother)
- ਸੈਮ (Son)

## Story

ਸੌਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪ ਸੀ। ਬੱਸ ਚੰਨ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸੈਮ ਆਪਣੇ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਜਾਈ ਨੱਕ ਤੱਕ ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਟੈਡੀ ਬੀਅਰ ਬੈਨੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਿਰਹਾਣੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਸੈਮ ਨੇ ਬੈਨੀ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਛੱਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।

ਸਭ ਕੁਝ ਬੜਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਬੱਤੀ ਨਿੱਘੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਜਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਹਵਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਸਰਾ ਰਹੀ ਸੀ... ਸ਼ੂੰ... ਸ਼ੂੰ...

ਪਰ ਫਿਰ ਸੈਮ ਨੂੰ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਦਿਸਿਆ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਹਨੇਰਾ ਪਰਛਾਵਾਂ। ਪਰਛਾਵਾਂ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।

ਸੈਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਰਜਾਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚ ਲਈ ਅਤੇ ਬੈਨੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ – ਧੱਕ, ਧੱਕ, ਧੱਕ।

ਪਰ ਸੈਮ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਨਿੱਕਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਪਰਛਾਵੇਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਾਂ ਫਿਰ... ਕੀ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਾਹਾਂ ਸਨ ਵੀ?

ਤਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਟਪ, ਟਪ, ਟਪ। ਮੰਮੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਹ ਮੰਜੇ ਦੀ ਬਾਹੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਅਤੇ ਝੱਟ ਨਿੱਘ ਅਤੇ ਘਰ ਵਰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਉਣ ਲੱਗੀ।

ਮੰਮੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੈਮ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੈਮ ਨੇ ਰਜਾਈ ਬੜੀ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।

ਮੰਮੀ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਹ ਉੱਠੀ, ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਪਰਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਫਿਰ... ਫਿਰ ਸੈਮ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਸ ਗਿਆ।

ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਰਸੀ ਸੀ! ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਪਈ ਪੁਰਾਣੀ ਕੁਰਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੈਮ ਦਾ ਸਵੈਟਰ ਟੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਵੈਟਰ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਝੂਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਚੰਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਹਿੱਲਦਾ-ਡੁੱਲਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਸੈਮ ਨੇ ਕੁਰਸੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਫਿਰ... ਉਸਦਾ ਹਾਸਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਖੀ-ਖੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਿੜ-ਖਿੜ ਕੇ ਹਾਸਾ। ਪਰਛਾਵਾਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਕੁਰਸੀ ਹੀ ਸੀ!

ਮੰਮੀ ਨੇ ਸੈਮ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਰਜਾਈ ਠੀਕ ਕੀਤੀ, ਨਿੱਘੀ ਅਤੇ ਨਰਮ, ਅਤੇ ਬੈਨੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੈਮ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਸੈਮ ਨੇ ਉਬਾਸੀ ਲਈ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਗੋਲ-ਮਟੋਲ ਉਬਾਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਬੈਨੀ ਦੇ ਨਰਮ-ਨਰਮ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲਈਆਂ। ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਪਰਛਾਵਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

ਮੰਮੀ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੜੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਅਤੇ ਨਿੱਘ ਸੀ। ਚੰਨ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਸੈਮ ਸੌਂ ਗਿਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ, ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਬੈਨੀ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ।

ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਖਸ਼ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ, ਨਿੱਕੇ ਸੈਮ।

## ਸੰਬੰਧਿਤ

- [ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਖੋ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase)
- [ਆਵਾਜ਼ਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/voices)
- [ਕੀਮਤਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/pricing)