# ਸੈਮ ਅਤੇ ਨਿੱਕਾ ਡਾਇਨਾਸੋਰ

> ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੈਮ ਨੂੰ ਨਿੱਘੇ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੈਕੀਓਸੌਰਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਨਰਮ ਫ਼ਰਨ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਜਿਹਾ ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase/sam-ate-nikka-dinosaur
Last updated: 2026-03-02

- ਉਮਰ 3-4
- 4 min
- ਜਾਦੂਈ
- ਕਹਾਣੀਕਾਰ

## Characters

- ਸੈਮ (Son)

## Story

ਸੈਮ ਇੱਕ ਨਿੱਘੇ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਬਾਂ ਭਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਟਪ, ਟਪ, ਟਪ — ਬਿਲਕੁਲ ਹੌਲੀ, ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ।

ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਫ਼ਰਨ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੰਬਲਾਂ ਜਿੱਡੇ ਵੱਡੇ, ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਵਰਗੇ ਨਰਮ। ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਝੂਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋਣ।

ਰੁੱਖ ਇੰਨੇ ਉੱਚੇ ਸਨ ਕਿ ਸੈਮ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਢ ਤਾਂ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਖਰ ਨਹੀਂ। ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਧੁੱਪ ਛਣ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ — ਜਿਵੇਂ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਤਾਰੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹੋਣ।

ਸੈਮ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ, ਨਰਮ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼। ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਕੀ ਛਿੱਕ ਹੋਵੇ।

ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਨ ਪਾਸੇ ਹਟਾਇਆ... ਤੇ ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਮੁੜੇ ਹੋਏ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਆਂਡਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ, ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲਾ ਆਂਡਾ। ਤੇ ਉਹ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ! ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ।

ਕੜੱਕ! ਛਿਲਕੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਤਰੇੜ ਆ ਗਈ। ਤੇ ਫਿਰ — ਕੜੱਕ, ਕੜੱਕ — ਆਂਡਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੁੜ੍ਹਕ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ... ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ।

ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬ੍ਰੈਕੀਓਸੌਰਸ, ਸੈਮ ਦੇ ਟੈਡੀ ਬੀਅਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਲੰਮੀ, ਡਗਮਗਾਉਂਦੀ ਗਰਦਨ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਨਰਮ ਭੂਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ।

ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ, ਨਿੱਘੀ ਗੂੰ-ਗੂੰ ਕੀਤੀ। ਇੰਨੀ ਨਰਮ, ਗੋਲ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਢਿੱਡ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਂਦੀ। ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਸੈਮ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਛੁਹਾਇਆ।

ਸੈਮ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਕੀਤਾ। ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ। ਤੇ ਨਿੱਕੇ ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿੱਘਾ, ਗੋਲ ਸਿਰ ਸੈਮ ਦੀ ਤਲੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਨਾ ਨਿੱਘਾ। ਇੰਨਾ ਨਰਮ।

ਸੈਮ ਨਰਮ-ਨਰਮ ਫ਼ਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਤੇ ਨਿੱਕਾ ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਬਹਿ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਗਰਦਨ ਸੈਮ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ — ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਿੱਘੀ, ਨਰਮ ਸ਼ਾਲ ਹੋਵੇ।

ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ, ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਚਿੜੀ ਨੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਲੰਮੀ, ਉਨੀਂਦੀ ਸੁਰ ਗਾਈ। ਬੱਸ ਇੱਕ। ਫਿਰ ਸਭ ਚੁੱਪ।

ਜੰਗਲ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਕਾਈ ਅਤੇ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਨਿੱਘੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੈਮ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਨਿੱਘਾ। ਇੰਨਾ ਸੁਖਾਵਾਂ।

ਨਿੱਕੇ ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਾਰੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਫੜਫੜਾਈਆਂ... ਇੱਕ ਵਾਰ... ਦੋ ਵਾਰ... ਤੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਸੈਮ ਨੇ ਉਬਾਸੀ ਲਈ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਗੋਲ, ਆਰਾਮ ਵਾਲੀ ਉਬਾਸੀ। ਉਹ ਨਰਮ, ਹਰੇ ਫ਼ਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਢੋਅ ਲਾ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਸਨ।

ਜੰਗਲ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਗੁਣਗੁਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ। ਬਹੁਤ ਮੱਠਾ-ਮੱਠਾ। ਧੁੱਪ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਤਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਹੋਰ ਨੱਚਦੇ ਰਹੇ... ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ।

ਸੈਮ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਿੱਕਾ ਡਾਇਨਾਸੋਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਨਿੱਘੇ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇ ਇੰਝ ਦੋਵੇਂ ਨਰਮ, ਨਿੱਘੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਸੌਂ ਗਏ।

ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਦੂ ਭਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ... ਉਹ ਤਾਂ ਹੀ ਲੱਭਦੀਆਂ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਪੱਬਾਂ ਭਾਰ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰੀਏ। ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ, ਸੈਮ।

## ਸੰਬੰਧਿਤ

- [ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਖੋ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase)
- [ਆਵਾਜ਼ਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/voices)
- [ਕੀਮਤਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/pricing)