# ਸੈਮ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕਿਲ੍ਹਾ

> ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੈਮ ਘਾਹ-ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਆਪ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਡ੍ਰੈਗਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਆਣੀ ਚੂਹੀ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਕਹਾਣੀ।

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase/sam-da-apna-kila
Last updated: 2026-03-02

- ਉਮਰ 5-6
- 5 min
- ਜਾਦੂਈ
- Full Cast

## Characters

- ਸੈਮ (Princess)
- ਬਲੇਜ਼ (Dragon)
- ਪੌਪੀ (Mouse)

## Story

ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਪਹਾੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨੀਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੈਮ ਘਾਹ-ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਐਨ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤਿਪੱਤੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਘੇ ਘਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਸੈਮ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਠਾਣ ਲਈ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਆਪ ਬਣਾਏਗੀ।

ਸੈਮ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਪਹਾੜੀ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ। ਨਾਲੇ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੁਲਾਇਮ ਪੱਥਰ ਪਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਲੂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਤਕੜੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਫੈਲਾਈ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ — ਤਿਪੱਤੀ, ਗਲੀਚੇ ਵਰਗੀ ਨਰਮ।

ਤਦੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੋਂ ਨਿੱਘੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਬੱਦਲ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਲੇਜ਼ ਆ ਗਿਆ — ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਜਿਹਾ ਡ੍ਰੈਗਨ, ਜਿਸਦੇ ਛਿਲਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੰਬਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।

ਬਲੇਜ਼: ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੈਮ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈਂ?

ਟੱਪ! ਸੈਮ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇ ਐਨ ਕੋਲ ਤਿਪੱਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਚੂਹੀ ਟੱਪ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ। ਇਹ ਪੌਪੀ ਸੀ, ਚੁਸਤ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਛ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।

ਪੌਪੀ: ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਇਹ ਤਾਂ ਬੜਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਲੱਗਦਾ ਹੈ!

ਸੈਮ ਚੁੱਪਚਾਪ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸਨੇ ਭੋਜ-ਪੱਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਤੀਲੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ — ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਬੁਰਜ, ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਅਤੇ ਘਾਹ-ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ। ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਕਿਲ੍ਹਾ। ਬਲੇਜ਼ ਅਤੇ ਪੌਪੀ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ।

ਬਲੇਜ਼: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਗਾਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਵੇਖ ਜ਼ਰਾ!

ਪੌਪੀ: ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਰੋੜੀਆਂ ਭਰ ਕੇ ਲਿਆ ਸਕਦੀ ਹਾਂ! ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ ਇੰਜ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸੈਮ ਨੇ ਹਰ ਪੱਥਰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਚੁਣਿਆ — ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾਉਂਦੀ, ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਇਮ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵੇਖਦੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਐਨ ਉੱਥੇ ਰੱਖਦੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਸੀ। ਬਲੇਜ਼ ਨੇ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਫੂਕ ਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਨਿੱਘ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ। ਪੌਪੀ ਭੱਜ-ਭੱਜ ਕੇ ਨਾਲੇ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜਦੀ, ਹਰ ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰੋੜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ।

ਪੱਥਰ-ਪੱਥਰ ਕਰਕੇ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਬੁਰਜ ਉੱਠਿਆ, ਸੈਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ। ਸੈਮ ਨੇ ਬੈਂਤ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਗੁੰਦ ਕੇ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਣਾਇਆ — ਲਚਕੀਲਾ ਵੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਕੱਟੀ, ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਘਾਹ-ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲ ਦਿਸਦੇ ਰਹਿਣ।

ਬਲੇਜ਼: ਇਹ ਤਾਂ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੈਮ।

ਪੌਪੀ: ਇਹ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ।

ਸੂਰਜ ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ ਢਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਗੁਲਾਬੀ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੈਮ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਸਰਕਦੀ ਹੋਈ ਬੈਂਤ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਹ ਨਿੱਕਾ ਸੀ — ਬੱਸ ਉਸ ਇਕੱਲੀ ਜੋਗਾ। ਨਿੱਘੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਤਿਪੱਤੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।

ਬਲੇਜ਼ ਬਾਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਹੋ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਪੂਛ ਕਿਸੇ ਨਿੱਘੀ ਅੰਗੀਠੀ ਵਾਂਗ ਕੰਧ ਦੁਆਲੇ ਵਲ੍ਹੇਟੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਦਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਠਦੇ ਰਹੇ। ਪੌਪੀ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਨੁੱਕਰ ਲੱਭ ਗਈ, ਬੱਸ ਇੱਕ ਚੂਹੀ ਜੋਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੁਬਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ।

ਸੈਮ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲਈਆਂ। ਘਾਹ-ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਂਭ ਲਿਆ — ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੱਥ ਕਿਸੇ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੈਮ ਨੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਨਾਪ ਦਾ ਸੀ। ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਲਈ ਠੀਕ।

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਚੰਨ ਪਹਾੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਤਿਪੱਤੀ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਂਦੀ ਰੰਗੀ ਚਾਨਣੀ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ... ਤਾਂ ਤਿੰਨੇ ਦੋਸਤ ਸੌਂ ਗਏ। ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ।

## ਸੰਬੰਧਿਤ

- [ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਖੋ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/showcase)
- [ਆਵਾਜ਼ਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/voices)
- [ਕੀਮਤਾਂ](https://www.bedtime-stories.fun/pa/pricing)