# படிகக் காட்டில் திசைக்கல்

> ஸோர்க் கிரகத்தில் மாட்டிக்கொண்ட மூன்று பயணிகள், வீட்டுக்கு வழி கண்டுபிடிக்க ஒருவருக்கொருவர் தேவை என்று புரிந்துகொள்கிறார்கள். ஒற்றுமையும் நட்பின் வலிமையும் பற்றிய ஒரு சாகசக் கதை.

Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/ta/showcase/padiga-kaattil-thisaikkal
Last updated: 2026-03-02

- 9-12 வயது
- 5 min
- மாயாஜாலம்
- Full Cast கதை சொல்லுதல்

## Characters

- கோகோ (Monkey)
- நோவா (Alien)
- ஜிங்கா (Inventor)

## Story

கோகோ: நோவா? கட்டுப்பாடு வேலையே செய்யவில்லை!

நோவா: எரிகல் மழை ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சரைக் கருக்கிவிட்டது. நாம் கீழே இறங்க வேண்டும் — இப்போதே.

கோகோ: கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொள்! கீழே ஒரு காடு... அவை படிகங்களா?

நோவா: ஸோர்க் கிரகம். அவசரத் தரையிறக்கம் மூன்று, இரண்டு — ...

கோகோ: டமால். ஆனாலும் நாம் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறோம்.

நோவா: ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சர் போய்விட்டது. அதோ பார் — ஒவ்வொரு மரமும் ஒளியை வேறு வேறு பக்கம் திருப்புகிறது. என் திசைகாட்டி சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது.

கோகோ: நோவா, இங்கே பார்! அங்கே பின்னால் — அந்தத் தேன்நிற ஒளி தெரிகிறதா?

நோவா: அது ஒரு பொறியாக இருக்கலாம்.

கோகோ: உதவியாகவும் இருக்கலாமே. வா, போகலாம்!

ஜிங்கா: அங்கேயே நில்லுங்கள்! எனக்கு நான்கு கைகள், ஒரு பற்றவைப்புக் கருவியும் இருக்கிறது!

கோகோ: அமைதி, அமைதி! நான் கோகோ, இவள் நோவா. நாங்கள் கீழே விழுந்துவிட்டோம். அதோடு, உன் பற்றவைப்புக் கருவி தலைகீழாக இருக்கிறது.

ஜிங்கா: ஓ. ஆமாம். நான் ஜிங்கா. கண்டுபிடிப்பாளர்.

நோவா: நீ எவ்வளவு காலமாக இங்கே மாட்டிக்கொண்டிருக்கிறாய்?

ஜிங்கா: நான்கு மாதங்கள். என் வழிகாட்டும் சுழல்கருவி அதன் திசைக்கல்லைத் தொலைத்துவிட்டது. அது இல்லாமல் என்னால் பாதையைக் கணக்கிட முடியாது. கருவிகள், உதிரிப் பாகங்கள், ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சர்கள் கூட என்னிடம் இருக்கின்றன — ஆனால் வெளியே போக வழி இல்லை.

கோகோ: உன்னிடம் ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சர்கள் இருக்கின்றனவா? நோவா, கேட்டாயா?

நோவா: எங்களிடம் ஒரு திசைகாட்டி இருக்கிறது. ஜிங்கா, உன் கல்லை நாங்கள் கண்டுபிடித்தால் — எங்களுக்கு ஒரு ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சர் தருவாயா?

ஜிங்கா: அது சரியாக வேலை செய்யும். ஆனால் அந்தக் கல் எதிரொலித் தோப்பில் இருக்கிறது. அங்குள்ள படிகங்கள் ஒளியைத் திருப்புவதில்லை — உன் சந்தேகங்களைத் திருப்புகின்றன. நீ உன்னையே குறை சொல்லும் எல்லாவற்றையும் மரங்கள் உன் காதில் கிசுகிசுக்கும்.

கோகோ: அப்படியென்றால் நாம் சேர்ந்தே போவோம். மூன்று பேரை ஒன்றாகத் திருப்பி அனுப்புவது கஷ்டம்.

நோவா: கோகோ சொல்வது சரி. எங்களுக்கு வழியைக் காட்டு, ஜிங்கா.

ஜிங்கா: அதோ முன்னால் தொடங்குகிறது. அந்த ரீங்காரம் கேட்கிறதா?

நோவா: படிகங்கள் இருட்டாகிக்கொண்டே வருகின்றன.

ஜிங்கா: எனக்கு ஒரு குரல் கேட்கிறது. அது என் குரல் போலவே இருக்கிறது. நான் போதுமான அளவு நல்லவள் இல்லை என்கிறது. நான் செய்த ஒவ்வொரு கண்டுபிடிப்பும் ஒருநாள் உடைந்துபோனது என்கிறது.

கோகோ: ஜிங்கா, என்னைப் பார். உன் பட்டறையை ஒன்றுமில்லாமலிருந்து நீயே கட்டினாய். நான்கு மாதங்கள், தனியாக. அது உடைந்தது இல்லை — அது வலிமை.

ஜிங்கா: நன்றி, கோகோ. போகலாம்.

நோவா: இப்போது எனக்கும் கேட்கிறது. என் கணக்குகள் ஒருபோதும் சரியாக இருப்பதில்லை என்று படிகங்கள் கிசுகிசுக்கின்றன. நான் அதிகம் யோசிக்கிறேன், குறைவாக உணர்கிறேன் என்கின்றன.

கோகோ: அட, நோவா — ஜிங்காவுக்கு உதவ வேண்டும் என்று நீதான் உடனே சொன்னாய். அது கணக்கு இல்லை. அது உன் இதயம்.

நோவா: நன்றி. உனக்கு என்ன, கோகோ? உனக்கு எதுவும் கேட்கவில்லையா?

கோகோ: கேட்கிறது. நான் வெறும் சிரிக்க வைப்பவன் என்று படிகங்கள் சொல்கின்றன. யாரும் என்னை உண்மையாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை என்கின்றன.

ஜிங்கா: அப்படி இல்லவே இல்லை. இப்போதுதான் நீ எங்கள் இருவரையும் தாங்கிப் பிடித்தாய். நீதான் எங்களை ஒன்றாக வைத்திருக்கிறாய், கோகோ. அது சின்ன விஷயம் இல்லை — அதுதான் எல்லாமே.

கோகோ: அட, அப்படியா. பார் — அங்கே முன்னால் படிகங்கள் மறுபடி ஒளிர்கின்றன! தரையில் ஏதோ கருப்பாகக் கிடக்கிறது.

ஜிங்கா: கருப்பு முத்து! திசைக்கல்! இவ்வளவு தூரம் வருபவருக்காக அது காத்திருந்தது.

நோவா: எடுத்துக்கொள், ஜிங்கா. அது உன்னுடையது.

ஜிங்கா: அது நம் மூவருடையது.

ஜிங்கா: முத்து கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது — சுழல்கருவி மறுபடி சுழல்கிறது! இந்தா, உங்கள் ஃப்ளக்ஸ் கண்டென்சர். புதிதாகச் சரிசெய்தது.

நோவா: எல்லா அமைப்புகளும் இயங்குகின்றன. ஜிங்கா, இப்போது உன் சுழல்கருவி உனக்கு வீட்டுக்கு வழி காட்டும். நீ தயாரா?

ஜிங்கா: யாராவது அப்படியே கூட இருந்து உதவும்போது எப்படி இருக்கும் என்பதையே நான் மறந்துபோயிருந்தேன்.

கோகோ: அப்படியென்றால் இனி அதை மறக்காதே. எப்போதாவது நீ மாட்டிக்கொண்டால் — எங்களைக் கூப்பிடு.

ஜிங்கா: கண்டிப்பாக. நல்லபடியாகப் பறந்து போங்கள், நீங்கள் இருவரும்.

நோவா: கோகோ, திரும்பிப் பார். அவளைப் பார்க்கிறாயா?

கோகோ: அதோ அவள் படிகங்களுக்கு நடுவே நின்று நான்கு கைகளாலும் கையசைக்கிறாள். உனக்கு ஒன்று தெரியுமா, நோவா?

நோவா: ம்ம்?

கோகோ: நாம் நம் கண்டென்சரைச் சரிசெய்ய மட்டும்தான் நினைத்தோம். ஆனால் உண்மையில் ஒருவருக்கு வீட்டுக்கு வழி காட்டினோம். அப்படியே நம் வழியையும் கண்டுபிடித்தோம்.

நோவா: அழகாகச் சொன்னாய். இப்போது கொஞ்சம் தூங்கு. நீ எழுந்திருக்கும்போதும் நட்சத்திரங்கள் அங்கேயே பறந்துகொண்டிருக்கும்.

கோகோ: இனிய இரவு, நோவா. இனிய இரவு, ஜிங்கா — நீ இப்போது எங்கே இருந்தாலும்.

## தொடர்புடையவை

- [கேட்டுப் பாருங்கள்](https://www.bedtime-stories.fun/ta/showcase)
- [குரல்கள்](https://www.bedtime-stories.fun/ta/voices)
- [விலை](https://www.bedtime-stories.fun/ta/pricing)