# Ayın Yastık Bulutu > Gece göğündeki küçük bir bulut, yastık olmayı diliyor. Tam da doğru yerde olmanın sıcacık duygusunu anlatan yumuşak, sakin bir uyku masalı. Canonical: https://www.bedtime-stories.fun/tr/showcase/ayin-yastik-bulutu Last updated: 2026-03-02 - 3-4 yaş - 4 min - Sihirli - Anlatıcı ## Characters - Sam (Son) ## Story Sam küçük yatağında yatıyordu. Battaniyesi sıcacık ve yumuşacıktı, ta yukarıya, çenesinin altına kadar çekilmişti. Yastığı pofuduk ve mis gibi yumuşaktı, bir bulut kadar yumuşak. Oda da sessizdi. Sessiz mi sessiz. Yalnızca Sam'in hafif nefesi duyuluyordu, sakin ve düzenli. Sam başını yavaşça pencereye çevirdi. Dışarıda gece göğü karanlık ve uçsuz bucaksızdı, kocaman, derin, mavi bir deniz kadar geniş. Her yerde küçük yıldızlar parlıyordu, birine göz kırpan minicik ışıklar gibi. Ay kocaman, yuvarlak ve altın rengiydi; her şeyin üzerinde usulca, sıcacık parlayan yumuşak bir gece lambası gibi. Derken gökyüzünde küçük bir şey süzülüp geçti. Minicik bir bulut, yapayalnız. Bembeyaz, yumuşacık ve bir fısıltı kadar sessizdi. Geniş, karanlık gökyüzünde yavaş yavaş sürükleniyordu ve biraz kaybolmuş gibi görünüyordu... o kocaman, parıl parıl yıldızların arasında öyle küçücüktü ki. Bir şey arıyormuş gibi, usulca bir kez kendi etrafında döndü. Küçük bulutun ta içinde — bulutlar nasıl düşünürse öyle, yavaş, sessiz ve yumuşak — bir dilek vardı. Küçük bulut, gerçek bir yastık olacak kadar yumuşak olmayı diliyordu. Tıpkı Sam'in yanağının altındaki gibi yumuşacık, pofuduk bir yastık. Birinin yorgun başını koyabileceği bir yastık. Ve küçük bulut denedi. Şişti de şişti, büyüdü de büyüdü, bir marshmallow gibi yuvarlak ve tombul oldu. Ama yine de süzülmeye devam etti, gökyüzünün ta yukarısında. Sonra büyük bir ağaca doğru süzüldü, dallarına uzanmak istedi, hiç kıpırdamadan... ama rüzgâr onu usulca dürtüp itti. Vuuuş diye esti rüzgâr ve küçük bulut uzaklara sürüklendi. Sonra küçük bulut Sam'in penceresinin önünden süzülüp geçti. Pencerenin pervazına oturup orada dinlenmek istedi, sessizce, usulca. Gerçekten denedi. Ama bulutlar süzülmek içindir. Oturamazlar, bir yerde uzanıp kalamazlar. Böylece küçük bulut sessizce yoluna devam etti, ilerledi de ilerledi, sessiz gecenin içinden. Sam'in uykusu geldi. Gözleri ağırlaştı, küçük taşlar kadar ağır. Yanağını yumuşak yastığına daha da gömdü ve bir kez, yavaşça esnedi. Sonra başından uykulu bir düşünce geçti, usulca ve yumuşacık, havada süzülen bir yaprak gibi... O kocaman, yuvarlak, parlayan ay... küçük bulutun üstünde usulca dinleniyordu. Ona yaslanmıştı, yumuşacık, sessiz ve ağır; tıpkı Sam'in yastığına yaslandığı gibi. Küçük bulut ayı taşıyor, onu usulca tutuyordu. Küçük bulut başından beri bir yastıkmış. Ayın yastığı. Başından beri tam da doğru olanı yapıyormuş. Başka bir şey olmasına hiç gerek yokmuş. Olduğu gibi, tam da olması gerektiği gibiymiş. Küçük bulut da bunu hissetti — tam da ait olduğu yerde olmanın o sıcacık, sessiz duygusunu. Artık bir şey aramıyordu. Dinleniyor, usulca süzülüyordu; ay da yumuşacık yanına yaslanmıştı. Yıldızlar etrafta sessizce parıldıyordu, sanki başlarını sallayıp fısıldıyorlardı: Evet, işte böyle, tam olması gerektiği gibi. Sam'in gözleri kapandı. Nefesi yavaşladı, sakinleşti. Pencere, sessizlikle dolu yumuşak, karanlık bir kareydi. Dışarıda her şey yumuşacık, sakin ve sessizdi. Ay, bulutunun üstünde dinleniyordu. Sam de yastığında dinleniyordu. Ve her şey sessizdi. Sessiz mi sessiz. İyi geceler, küçük bulut. İyi geceler, Sam. ## Related - [Kendiniz Dinleyin](https://www.bedtime-stories.fun/tr/showcase) - [Sesler](https://www.bedtime-stories.fun/tr/voices) - [Fiyatlar](https://www.bedtime-stories.fun/tr/pricing)